I SA/Wr 374/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 24 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na skutek sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 czerwca 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Następnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 października 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 października 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem nie uiszczono należnego od niej wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 23 października 2017 r. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.