I SA/Wr 375/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2010 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], określającą skarżącej Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2010 r. w kwocie 12.754 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych podatnik obowiązany był do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Uzasadniał, że podatnik za grudzień 2010 r. nie złożył do właściwego Naczelnika Urzędu Celnego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszył normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, strona zarzuciła naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a. w związku z art. 89 ust. 15 u.p.a. oraz art. 21 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r., przez przyjęcie, że opóźnienie podatnika w złożeniu miesięcznego zestawienia oświadczeń daje podstawę do określenia wyższej stawki podatku akcyzowego, pomimo że organy podatkowe jednoznacznie ustaliły, iż olej opałowy został sprzedany do celów opałowych, a zatem zgodnie z celem uprawniającym do zastosowania obniżonej stawki akcyzy. Ponadto Spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego (Dz. Urz. UE L z 2003 r. Nr 283) oraz art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Tutejszy Sąd, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P 24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych, co skutkowało podjęciem postępowania w niniejszej sprawie. Następnie, postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące przepisów, które miały w niniejszej sprawie zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, z uwagi na skierowane do TSUE wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. pytanie prejudycjalne o następującej treści: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.; 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe; 3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a. Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości, co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści. W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. Z tych też względów, WSA we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.