I SA/Wr 3754/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Moskała Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Asesor WSA - Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Protokolant - Monika Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. rzecz strony skarżącej kwotę 92,60 zł (słownie: dziewięćdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania ; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 1 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W. - po rozpatrzeniu odwołania spółki z o.o. A od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W. nr [...] z dnia [...], uznającej zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] w pozycji 10 za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia długu celnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył, iż w dniu 23 maja 2002 r. importer złożył zgłoszenie celne, uzupełniające, o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu, m.in. ramienia koparki ujętej w poz. [...] JDA SAD nr [...], wnioskując o zastosowanie stawki celnej obniżonej na podstawie deklaracji eksportera o pochodzeniu, umieszczonej na fakturze nr [...] z dn. [...]. Po przyjęciu zgłoszenia celnego i dokonaniu jego weryfikacji stwierdzono, iż deklaracja o pochodzeniu wymienionego towaru nie została podpisana przez eksportera, wobec czego organ pierwszej instancji przedmiotowe zgłoszenie uznał za nieprawidłowe w części dotyczącej określenia długu celnego w związku z nieuznaniem preferencyjnego pochodzenia towaru objętego pozycją 10 dokumentu SAD. Po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego, odwołując się do obowiązujących unormowań prawnych, tj. art. 13 § 1 i § 3 pkt 4 oraz § 6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( tekst jedn. Dz. U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zmianami), a także ust. 5 i 6 części A ( stawki celne) Postanowień wstępnych do Taryfy celnej, obowiązującej w dniu odprawy celnej i stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. Nr 146, poz. 1639 ze zmianami) - organ drugiej instancji wskazał , że stawki celne obniżone, wynikające z zawartych przez Polskę umów międzynarodowych, dotyczących tworzenia stref wolnego handlu, stosuje się tylko do niektórych towarów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej. O możliwości zastosowania do importowanego towaru stawki celnej obniżonej przesądza jego rzeczywiste pochodzenie z kraju lub grupy krajów, z którymi Polska zawarła umowy o tworzeniu stref wolnego handlu, a także prawidłowe udokumentowanie jego pochodzenia poprzez przedłożenie przez zgłaszającego prawidłowego dowodu pochodzenia. Umową międzynarodową regulującą obrót towarowy Polski z państwami Unii Europejskiej, a więc mającą zastosowanie w niniejszej sprawie jest Protokół Nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską - z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z drugiej strony , dotyczącego definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej ( Dz. U. z 1997 r. Nr 104 , poz. 662 ze zmianami), określający wymogi, których spełnienie jest niezbędne do uzyskania przez Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 2 polskiego importera preferencji celnych w postaci stawek celnych obniżonych UE. Jak dalej wywodził organ odwoławczy - zgodnie z treścią art. 16 Protokołu, z postanowień Układu Europejskiego korzystają produkty pochodzące ze Wspólnoty w imporcie do Polski pod warunkiem przedłożenia świadectwa przewozowego EUR 1, którego wzór jest zamieszczony w załączniku III do Protokołu lub, w przypadkach określonych w art. 21, deklaracji pochodzenia, zgodnie z tekstem zamieszczonym w załączniku nr IV Protokołu, złożonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje produkty, w sposób wystarczający do ich identyfikacji. Stosownie do postanowień art. 21 Protokołu NR 4 UE, zawierającego wymogi sporządzania deklaracji na fakturze, o której mowa w art. 16, deklaracja taka może zostać sporządzona przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednego lub więcej opakowań zawierających produkty pochodzące, których łączna wartość nie przekracza 6000 EURO ( pkt 1 lit.b ), bądź upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 niezależnie od wartości przesyłki. Deklaracja może być złożona w formie pisma maszynowego, stempla bądź nadruku na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym. Deklaracja, której tekst zamieszczony został w załączniku IV do Protokołu Nr 4, musi być sporządzona w jednej z wersji językowych, określonych w tym załączniku. Pkt 5 art. 21 stanowi, iż deklaracja na fakturze powinna posiadać oryginalny własnoręczny podpis eksportera. Także zgodnie z podanym w załączniku IV do Protokołu NR 4 UE wzorem, deklaracja sporządzona przez eksportera na fakturze powinna wskazywać miejsce i datę wystawienia oraz, zgodnie z odsyłaczem "222" zamieszczonym w dolnej części tego załącznika, powinna posiadać oryginalny, własnoręczny podpis eksportera i dodatkowo czytelny podpis osoby podpisującej deklarację. W ocenie organu odwoławczego, przedłożona przez stronę deklaracja eksportera, złożona na fakturze nr [...] z dn.[...] nie została podpisana przez eksportera, a w konsekwencji nie może być przyjęta za prawidłowy dowód w sprawie warunkujący przyznanie przywileju celnego w postaci stawki celnej obniżonej względem towaru ujętego w pozycji 10 zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dn. [...] Zdaniem organu - złożenie przez eksportera deklaracji na fakturze o pochodzeniu towaru to przewidziany w Układzie Europejskim dowód, potwierdzający pochodzenie towaru i jako taki musi zostać odrębnie potwierdzony przez eksportera przez złożenie podpisu, niezależnie od podpisania faktury, jako dokumentu handlowego. Dokumentowanie pochodzenia towarów jest bowiem odrębną czynnością prawną w stosunku do zawarcia umowy kupna-sprzedaży, której potwierdzeniem jest wystawienie faktury. Zatem umieszczenie podpisu pod treścią faktury (jak to ma miejsce w niniejszej sprawie) nie jest równoznaczne z potwierdzeniem odrębnej czynności prawnej, jaką jest złożenie deklaracji na fakturze. Ponadto dane eksportera i podpis ( w wersjach: czytelnej i nieczytelnej) umieszczony został w prawym dolnym rogu przedłożonej Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 3 faktury, a więc nie bezpośrednio pod złożonym oświadczeniem o pochodzeniu towarów, co jednoznacznie przesądza, iż nie został spełniony jeden z przedstawionych wymogów formalnych dotyczących podpisu. Podpis ten -dotycząc oświadczenia o pochodzeniu, jest nierozerwalnie związany z treścią deklaracji, a więc bezsporne dla organu jest to, że musi się on znajdować bezpośrednio pod treścią oświadczenia o pochodzeniu. Pozwala to m.in. zapobiec mogącym wystąpić manipulacjom, np. późniejszemu nieprawnemu dopisaniu deklaracji pochodzenia przez osobę nieuprawnioną już po wystawieniu faktury. Nie spełnia tego warunku zatem podpis umieszczony na końcu faktury. Brak podpisu pod deklaracją pochodzenia umieszczoną na fakturze w niniejszej sprawie ma taki skutek prawny, jakby eksporter nie potwierdził okoliczności wystawienia takiej deklaracji. Mając na uwadze okoliczności rozpatrywanej sprawy, organ odwoławczy dodatkowo wywiódł, iż z treści deklaracji nie wynika, że pochodzenie towarów potwierdza upoważniony eksporter ( brak w tekście deklaracji numeru upoważnienia), który mógłby pod pewnymi warunkami składać deklarację pochodzenia nawet bez podpisu. Ponieważ w tekście deklaracji nie wskazano upoważnienia władz celnych, należało zatem domniemywać, że eksporter nie posiada statusu upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 Protokołu Nr 4 do Układu Europejskiego i wszelkie deklaracje pochodzenia muszą być przez niego podpisane. W konkluzji wywodów organ podkreślił, iż przywileje celne mogą być udzielane tylko na warunkach określonych w przepisach prawa a organy celne nie mogą odstępować od ich przestrzegania. Naruszenie tych zasad prawa celnego jest sprzeczne z równością podmiotów gospodarczych wobec prawa i interesów państwa. Tylko spójny system preferencji celnych zabezpiecza z jednej strony wykorzystanie tych preferencji w granicach prawa, a z drugiej strony niezbędną sprawność i szybkość odpraw celnych. Przy interpretacji i stosowaniu przepisów określających przywileje celne potrzebny jest ponadto odpowiedni rygoryzm, skoro chodzi o granice zasady powszechności podlegania cłu przywozu towarów z zagranicy (wyrok Sądu Najwyższego z 8 maja 1998r sygn. akt III RN 32/98). Spółka z o.o. A nie godząc się z powyższą decyzją złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie decyzji organów I i II instancji , zarzucając naruszenie art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, poprzez błędne ustalenie, że pod deklaracją pochodzenia na fakturze nr 80485 z dnia 30.04.2002 r. nie umieszczono oryginalnego podpisu eksportera. W przekonaniu strony skarżącej wszystkie przewidziane przepisami wymogi formalne deklaracji na fakturze nr [...] z dnia [...] zostały spełnione - tekst deklaracji jest zgodny ze wskazanym w załączniku IV do Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 4 protokołu Nr 4, deklaracja stała napisana pismem maszynowym i podpisana własnoręcznie przez eksportera. Pod jej tekstem znajdują się dane eksportera (Emma Wilson) zapisane pismem maszynowym, a dwa centymetry niżej, w prawym, dolnym rogu faktury, jego podpis w dwóch wersjach: czytelnej i nieczytelnej. Na poparcie twierdzeń skargi spółka dalej argumentowała , że art. 21.5 Protokołu nr 4 stanowi jedynie, iż deklaracja na fakturze powinna posiadać oryginalny podpis eksportera, nie wskazuje natomiast, w którym miejscu podpis ten należy umieścić. Pozostałe postanowienia Protokołu nr 4, ani też rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów, również nie określają tego miejsca. Faktura jest dokumentem prywatnym, a umieszczenie na takim dokumencie podpisu oznacza, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie nad podpisem. Składnikiem faktury jest deklaracja, która na tej fakturze została umieszczona. W konsekwencji należy przyjąć, że znajdujący się na fakturze podpis dotyczy również deklaracji pochodzenia, która bezpośrednio nad nim, dwa centymetry wyżej została zapisana. Tym samym, w ocenie skarżącej spółki, deklaracja posiada oryginalny, własnoręczny podpis eksportera. Wbrew temu, co podnosi Dyrektor Izby Celnej, podpis eksportera umieszczony został zarówno pod treścią faktury, jak i pod treścią deklaracji o pochodzeniu towaru, a zatem obejmuje on treść obu poświadczeń. Skoro oświadczenie o pochodzeniu towaru znajduje się na fakturze, to podpis eksportera nie mógł zostać umieszczony w żadnym innym miejscu niż na fakturze, na której znajduje się oświadczenie o pochodzeniu towaru. Z załączonego dokumentu wynika jednoznacznie, że podpis został złożony pod oświadczeniem o pochodzeniu towaru, wobec tego obejmuje również treść tego oświadczenia. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi , podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Po myśli art. 3 § 1 powołanej wyżej ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy te sprawują Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 5 kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą, oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145 -150 ustawy). W ocenie Sądu wniesiona skarga jest zasadna. Stosownie do określającego wymogi ogólne dla dowodów pochodzenia artykułu 16 ust. 1 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej ( Porozumienie zawarte w dniu 24 czerwca 1997 r. w formie wymiany listów między Rzeczpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi w sprawie zmiany Protokołu nr 4 - załącznik do Nr 104 Dziennika Ustaw z 1997 r., poz. 662 ze zmianami) - produkty pochodzące ze Wspólnoty korzystają w imporcie do Polski, a produkty pochodzące z Polski korzystają w imporcie do Wspólnoty, z postanowień Umowy pod warunkiem przedłożenia: a) świadectwa przewozowego EUR.l, którego wzór jest zamieszczony w załączniku III; lub b) w przypadkach określonych w artykule 21(1), deklaracji, której tekst jest zamieszczony w załączniku IV, złożonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje produkty, o których mowa, w sposób wystarczający do ich identyfikacji (zwanej dalej "deklaracją na fakturze"). Szczegółowo o warunkach sporządzania deklaracji na fakturze postanowiono w treści art. 21 Protokołu. Zgodnie z ust.l a) i b) tego artykułu deklaracja na fakturze, o której mowa w artykule 16 ust.l lit. b), może zostać sporządzona przez upoważnionego eksportera w rozumieniu artykułu 22 lub przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednego lub wielu opakowań zawierających produkty pochodzące, których łączna wartość nie przekracza 6.000 ECU. W świetle ust. 2 deklaracja na fakturze może zostać sporządzona jeżeli produkty, których dotyczy, można uznać za pochodzące ze Wspólnoty lub Polski lub z jednego z krajów wymienionych w artykule 4 i spełniają inne warunki niniejszego Protokołu. W myśl ust. 4 omawiana deklaracja może być złożona przez eksportera w formie pisma maszynowego, stempla bądź nadruku na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym. Deklaracja, której tekst zamieszczony został w załączniku IV, musi zostać sporządzona w jednej z wersji językowych określonych w tym załączniku oraz zgodnie z przepisami prawa krajowego państwa eksportu. Jeżeli deklaracja jest napisana ręcznie, to powinna być napisana atramentem i drukowanymi literami. Z kolei w ust. 5 postanowiono , że deklaracja na fakturze powinna posiadać oryginalny, własnoręczny podpis eksportera. Jednakże upoważniony eksporter, Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 6 w rozumieniu artykułu 22, nie jest zobowiązany do podpisywania takich dokumentów, pod warunkiem że dostarczy on władzom celnym kraju eksportu pisemne zobowiązanie, że przyjmuje wszelką odpowiedzialność za każdą deklarację, która identyfikuje go, tak jakby była podpisana przez niego własnoręcznie. Kwestią sporną między stronami w niniejszej sprawie pozostaje wyłącznie ocena , czy został spełniony jeden z warunków koniecznych do uznania dowodu pochodzenia jakim jest tzw. "deklaracja na fakturze", a mianowicie ustalenie , czy deklaracja ta , zamieszczona na fakturze z dnia [...] o numerze [...] - została podpisana przez eksportera stosownie do wymogu nałożonego brzmieniem zdania pierwszego ust. 5 artykułu 21 Protokołu Nr 4. Spełnienie pozostałych wymogów formalnej natury nie budzi wątpliwości w sprawie albowiem tekst deklaracji dokładnie odpowiada wersji zamieszczonej w załączniku IV do Protokołu i został złożony na fakturze w formie pisma maszynowego, a występujący eksporter nie ma statusu " upoważnionego eksportera" w ujęciu art. 22. Cytowany przepis poza stwierdzeniem, że deklaracja na fakturze powinna posiadać oryginalny, własnoręczny podpis eksportera nie wprowadza dodatkowych klauzul np. co do miejsca zamieszczenia podpisu i wbrew twierdzeniom strony przeciwnej jego sformułowanie wprost nie tyle nakazuje odrębne podpisywanie określonej prawem formuły deklaracji , co oznacza , że ponad wszelką wątpliwość ma być ona podpisana, a wobec tego dla oceny , czy zgodnie z tą normą prawną doszło w konkretnym przypadku do opatrzenia treści omawianej deklaracji podpisem eksportera należy odwołać się posiłkowo do reguł wypracowanych na tle przede wszystkim norm oraz doktryny i orzecznictwa w prawie cywilnym - materialnym i procesowym. Znajdujące bowiem w związku z art. 262 Kodeksu celnego zastosowanie przepisy działu IV Ordynacji podatkowej , normujące postępowanie podatkowe , jak i sam Kodeks celny , nie zawierają szczególnych uregulowań w tej materii, podobnie jak zresztą załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 września 2001r. w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów (Dz. U. nr 112 poz. 1199), który w pkt 10 do artykułu 21 Protokołu Nr 4 zawiera wskazówki praktycznego stosowania postanowień dotyczących deklaracji na fakturze. Niewątpliwie -jak słusznie podniosła w skardze strona skarżąca - faktura stanowi dokument prywatny , a według art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba , która go podpisała , złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Generalnie przyjmuje się , że składając podpis na dokumencie obejmującym oświadczenie woli lub oświadczenie wiedzy - wystawca tego dokumentu przez złożenie podpisu wyraża zamiar , wolę wywołania określonych skutków prawnych wynikających z treści tych oświadczeń i zarazem wskazuje, że dokument zawiera ostateczną, a nie jedynie projektowaną treść danego oświadczenia, że oświadczenie to jest zupełne i pochodzi od osoby podpisanej. Podpis jest wyrazem zatwierdzenia Sygn. akt 3 I SA/Wr 3754/02 7 treści dokumentu i z tej racji winien być zamieszczony pod treścią stwierdzoną pismem na znak , że tylko ta część dokumentu objęta jest oświadczeniem woli lub wiedzy podpisującego. Podpis zatem jest elementem kończącym dokument, tym samym obejmuje on tę część sporządzonego dokumentu, która została zamieszczona nad podpisem. Dalsze uzupełnienia , poszerzenia dokumentu lub zmiany wymagają ponownego podpisu. ( Por. S.Dmowski,S.Rudnicki: "Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga pierwsza. Część ogólna. Wyd.Prawnicze 2001 str. 266, K. Knoppek: "Dokument w procesie cywilnym", "PDW Ławica" ,Poznań 1993r., str. 39-41, uchwała SN z 30.12.1993 r. III CZP 146/93, OSNC 1994/5/94). W powyższym kontekście, w istniejących okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie sposób przyjąć - jak uczyniły to organy celne , że deklaracja zamieszczona na fakturze nr [...] nie została opatrzona podpisem eksportera stosownie do warunku określonego w zdaniu pierwszym ust. 5 art. 21 Protokołu Nr 4. Przedmiotowy dokument został sporządzony na jednej stronie -pismem maszynowym , jednolitą czcionką , w dolnej i zarazem środkowej części znajduje się deklaracja eksportera odpowiadająca wersji, o której mowa w załączniku IV i nic nie wskazuje na fakt jej późniejszego dopisania. Z lewej strony pod deklaracją pismem maszynowym jest oznaczenie miejsca i daty jej sporządzenia oraz wskazano imię i nazwisko osoby reprezentującej eksportera ("E.Wilson, Chesterfield, 30.04.02"). Bezpośrednio pod całym tekstem dokumentu ( faktury wraz z deklaracją eksportera) i zgodnie z treścią wpisaną powyżej pismem maszynowym dot. imienia i nazwiska osoby składającej oświadczenie, daty i miejsca - z prawej strony usytuowano własnoręczny, oryginalny, tj. odręcznie sporządzony czytelny podpis z inicjałem imienia i przytoczeniem nazwiska w pełnym brzmieniu , podaniem miejsca i daty oraz powtórzeniem podpisu w wersji skróconej, niepełnej, który odpowiada podpisowi złożonemu w pełnej , czytelnej formie . Tym samym uznać należy w świetle przedstawionych reguł, iż bezsprzecznie przedmiotowym podpisem objęto całość zamieszczonych nad nim oświadczeń woli i wiedzy - dotyczących nie tylko okoliczności sprzedaży towaru , lecz i złożonego oświadczenia co do jego pochodzenia ( deklaracji na fakturze). Niezasadnie wobec tego organy w opisanym przypadku odmówiły mocy dowodowej złożonej deklaracji na fakturze przyjmując błędnie brak podpisu, czym uchybiły normom proceduralnym tj. art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Podzielając przekonanie organów celnych o konieczności zachowania swoistego rygoryzmu formalnego przy badaniu dowodów pochodzenia, uzasadnionego utrzymaniem spójności systemu preferencji celnych etc, bez wątpienia pogląd strony przeciwnej winien być uznany za słuszny w razie , gdyby deklaracja ta została bez odrębnego podpisu sporządzona np. na nalepce, w postaci stempla lub nadruku, na odwrotnej stronie faktury, fotokopii faktury, w formie dopisanej do zasadniczej treści Sygn. akt 3 1 SA/Wr 3754/02 8 dokumentu handlowego lub z innych względów budziłaby wątpliwości . Taka sytuacja jednak nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Z tych powodów , na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) , art. 200 i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 , poz. 1270) - orzeczono jak w sentencji wyroku.