I SA/Wr 3757/02

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie rozliczenia podatku VAT za miesiące IX, X, XI, XII 1997 r. postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. J. B., po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającym skargę kasacyjną, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie wyroku tutejszego Sądu z uzasadnieniem. Na wezwanie do wyjaśnienia, czy powyższy wniosek należy potraktować jako wniosek o umorzenie należności sądowych, wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie zostało zakończone wskazanym na wstępie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który - na podstawie art. 168 § 1 p.p.s.a. - jest prawomocny. Zatem mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie, które stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1 i 2 tego artykułu, należało umorzyć. Stosowanie do art. 258 § 1 p.p.s.a., czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Na tej też podstawie w związku z art. 161 § 1 pkt 3 postanowiono jak w sentencji.