I SA/Wr 377/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-06-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Radom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, gdy skierował pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie zgodności krajowych przepisów dotyczących opodatkowania produktów energetycznych z prawem UE?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W sytuacji, gdy sąd powziął wątpliwości co do zgodności krajowych przepisów z prawem UE i skierował pytanie prejudycjalne, zawieszenie postępowania jest uzasadnione do czasu wydania rozstrzygnięcia przez TSUE, które będzie miało zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi H. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. określającą H. D. zobowiązanie w podatku akcyzowym za luty 2010 r. z tytułu sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych. Organ uznał, że podatnik nie zastosował właściwej stawki akcyzy z powodu niekompletności oświadczeń nabywców i zestawień przekazanych organowi. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących tych oświadczeń i zestawień. Sąd zawiesił postępowanie z uwagi na pytanie prejudycjalne skierowane do TSUE.
Rozstrzygnięcie
Zawiesić z urzędu postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2010 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z [...] czerwca 2011 r. nr [...] (zmienioną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]), określającą H. D. zobowiązanie w podatku akcyzowym za luty 2010 r. w kwocie 35.454 zł. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju napędowego do celów opałowych podatnik obowiązany był do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.), zgodnie z ust. 16 tego artykułu. Organ uzasadniał, że złożone przez nabywców oświadczenia o przeznaczeniu oleju na cele opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 u.p.a., oraz sporządzone i przekazane przez podatnika Naczelnikowi Urzędu Celnego zestawienia, o których mowa w art. 89 ust. 14 u.p.a., są niekompletne, tj. nie zawierają wszystkich wymaganych przez prawo elementów, określonych - odpowiednio - w ust. 6 i ust. 15 art. 89 u.p.a. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, strona zarzuciła naruszenie art. 89 ust. 5-15 u.p.a. Tutejszy Sąd, postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r. zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P 24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych, co skutkowało podjęciem postępowania w niniejszej sprawie. Następnie, postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące przepisów, które miały w niniejszej sprawie zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, z uwagi na skierowane do TSUE wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. pytanie prejudycjalne o następującej treści: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.; 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe; 3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a. Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości, co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści. W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. Z tych też względów, WSA we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło