I SA/Wr 377/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. E. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2017 r. (nr [...]) stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] listopada 2017 r. (nr [...]) skarżący B. E. zaskarżył jednocześnie wskazaną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 kwietnia 2018 r. skarga została zarejestrowana i przekazana do organu administracji publicznej, celem udzielenia odpowiedzi na wniesioną skargę. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że w sprawie z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. postanowienia z dnia [...] grudnia 2017 r. stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] listopada 2017 r. nie został rozpoznany środek odwoławczy od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a zatem nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych uregulowań wynika zatem, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji ostatecznej, wydanej po rozpatrzeniu środka odwoławczego złożonego na decyzję wydaną w pierwszej instancji albo na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przeciwnym wypadku skarga nie jest dopuszczalna. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie B. E. wniósł skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] listopada 2017 r. (nr [...]), a zatem decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, do której kontroli legalności sąd administracyjny nie jest uprawniony. Z akt sprawy wynika ponadto, że skarżący złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. odwołanie od zaskarżonej w sprawie decyzji jednakże postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. stwierdzono, iż uchybił terminowi do jego wniesienia. Postanowienie z tym przedmiocie również stało się przedmiotem skargi do tutejszego Sądu, a sprawa ze skargi na rzeczone postanowienie została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2018 r. (sygn. akt I SA/Wr 137/18) oddalającym skargę. Stąd też wniesienie do Sądu skargi na decyzję organu pierwszej instancji, z pominięciem etapu rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym, należało uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Ze względu na powyższe skargę należy uznać za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.