I SA/Wr 380/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie przewyższającej 100 (słownie: sto) złotych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżące stowarzyszenie, wezwane do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 99.900 zł, wniosło o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że nie generuje i nie posiada jakichkolwiek środków finansowych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. zostało pociągnięte do odpowiedzialności posiłkowej w ramach postępowania prowadzonego w przedmiocie obrotu [...]. W rezultacie wszelkie dokumenty i przedmioty stowarzyszenia zostały zajęte przez organy ścigania. Spowodowało to również całkowity paraliż działalności. Dokumentacja znajduje się obecnie w aktach śledztwa prowadzonego przez Dolnośląski Wydział Zamiejscowy Departamentu ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej we [...]. Postępowanie to do tej pory nie zostało zakończone. Środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych zostały zajęte przez organy państwowe. W oświadczeniu o majątku i dochodach wszystkie rubryki zostały zakreślone. Do wniosku załączono kopię ww. postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych strona powtórzyła wyjaśnienia dotyczące braku dokumentacji finansowej i przedłożyła statut stowarzyszenia. Mając na uwadze powyższe, referendarz sądowy uznał, iż przedmiotowy wniosek należy uwzględnić w znacznej części. Podstawą jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wynika ze złożonych oświadczeń, które zostały potwierdzone postanowieniem o pociągnięciu do odpowiedzialności posiłkowej, stowarzyszenie jako takie nie posiada jakiegokolwiek majątku ani środków finansowych, z których mogłoby pokryć koszty sądowe w niniejszej sprawie, które w istocie są znaczne. Nie ma też z pewnością możliwości zgromadzenia takich środków z innych źródeł. Odmowa przyznania prawa pomocy obejmuje taki zakres, w jakim strona wykazała swoje możliwości płatnicze. Uiściła bowiem tytułem wpisu od skargi 100 zł, zaś kolejnym ewentualnym kosztem sądowym w niniejszej sprawie będzie opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku na wniosek, to jest gdy skarga nie zostanie uwzględniona. Co do pozostałych kosztów sądowych, a chodzi tu przede wszystkim o wpis od skargi kasacyjnej, to obecnie jest to koszt przyszły i niepewny, zaś strona może ubiegać się o prawo pomocy na każdym etapie postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.