I SA/Wr 382/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w całości. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata uzasadniając, że od 23 marca 2006 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wskazał, że jest na utrzymaniu córki i rodziny. Po przejęciu nieruchomości przez bank za zaległe odsetki od niespłaconego kredytu na zaciągniętego w 1991 r. na remont, musiał się stamtąd wymeldować. Natomiast, żeby rejestrować się w urzędzie pracy, zameldował się u córki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie żadnych nieruchomości, żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jedyny dochód w kwocie 300 zł uzyskuje z pracy dorywczej. Do wniosku zostało dołączone aktualne zaświadczenie o statusie wnioskodawcy jako bezrobotnego bez prawa do zasiłku. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu skarżący wykazał powyższą okoliczność. Sąd miał na względzie, że wnioskodawca nie ma żadnego stałego źródła dochodu. Utrzymuje się jedynie z pomocy rodziny i pracy dorywczej. Poza tym nie posiada żadnego majątku. Zdaniem Sądu dane zawarte we wniosku były wystarczające do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast wzywanie o dodatkowe dokumenty dotyczące stanu rodzinnego, majątkowego i finansowego wnioskodawcy na podstawie art. 255 p.p.s.a., pociągnęłoby tylko za sobą konieczność ponoszenia przez niego dodatkowych kosztów. Mając zatem na uwadze powyższe, należało uznać, ze wnioskodawca nie dysponuje środkami na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.