I SA/Wr 387/09

Wrocław, dnia 18 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Celnej we W. nie uwzględnił odwołania K. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...] w sprawie nadpłaty z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobistego marki [...] , nr nadwozia [...], rok produkcji [...]. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. W dniu [...] (data stempla pocztowego, k. 4) skarżący wniósł na to rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu W uzasadnieniu podniósł, że art. 3, 5 i 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745) są sprzeczne z art. 25, 28 i 90 Traktatu Ustanawiającego Unię Europejską i art. 3 ust. 3 dyrektywy 92/12/EWG. W oparciu o przepisy TWE oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich skarżący zarzucił organom podatkowym błędne ustalenie wysokości podatku akcyzowego z uwagi na pominięcie normy wynikającej z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.). W odpowiedzi na skargę, organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, z ostrożności procesowej wnosząc także o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W postępowaniu sądowo-administracyjnym, terminy oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i 2 w zw. z art. 82 p.p.s.a., według zasad określonych przepisami prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień tego terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni jego dzień uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg. W niniejszej sprawie zdarzeniem wszczynającym bieg trzydziestodniowego terminu było skuteczne doręczenie skarżącemu w dniu [...] decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...]. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął K. B. w dniu [...]. Skarżący wniósł skargę w polskim urzędzie pocztowym dwa dni po upływie przedmiotowego terminu, to jest w dniu [...]. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.