I SA/Wr 39/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 11 grudnia 2019 r. P. B. zastępowany przez radcę prawnego M. R. (dalej jako Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2020 r., wezwano pełnomocnika Skarżącego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz o uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,00 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwania, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego 29 stycznia 2020 r. (vide: k. 18 akt sądowych). Jak wynika z akt sprawy - informacji z oddziału finansowo-księgowego Sądu z dnia 27 lutego 2020 r. (vide: k. 20 akt sądowych) w sprawie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Ponadto nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jednym z podstawowych wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (...). W sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, powinien przedstawić pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa w terminie 7 dni, który upłynął bezskutecznie 5 lutego 2020 r. (wobec jego wyznaczenia wezwaniem doręczonym 29.01.2020 r.), co skutkuje odrzuceniem skargi. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone 29 stycznia 2020 r. i nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie 5 lutego 2020 r. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.