I SA/Wr 394/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu kary porządkowej postanawia odrzucić skargę. W dniu 15 lutego 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) K. G. wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem została wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2 [regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.)]. Po myśli art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Z kolei, jak stanowi § 2 art. 81 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika, że sporne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało skutecznie doręczone stronie- w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 – dalej: O.p.) - w dniu 10 stycznia 2013 r. W postępowaniu przed organami podatkowymi sposoby doręczania pism stronom regulują przepisy rozdziału 5 Działu IV O. p. (art. 144 - 154 c). W art. 150 O.p. określone zostały warunki przyjęcia fikcji prawnej doręczenia. Ten tryb doręczenia stosuje się, gdy brak jest możliwości doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 O.p. Dokonując doręczenia w trybie art. 150 O.p., poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce, o czym zawiadamia dwukrotnie adresata, umieszczając awizo o pozostawieniu pisma w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie w tym przypadku uważa się za dokonane z upływem ostatniego czternastego dnia okresu przechowywania pisma, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skierowana na podany przez stronę adres korespondencyjny przesyłka zawierająca sporne postanowienie była dwukrotnie w dniu 27 grudnia 2012 r. i 4 stycznia 2013 r. awizowana, a stronie pozostawiono zawiadomienie o miejscu złożenia skierowanej do niej korespondencji. Wobec jej niepodjęcia w czternastodniowym terminie poczta zwróciła przesyłkę do organu. Termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 p.p.s.a., upływał zatem z dniem 11 lutego 2013 r. (poniedziałek). Skarga została wniesiona przez stronę w dniu 15 lutego 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc 4 dni po upływie terminu do jej wniesienia i jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Ubocznie dodać należy, że niedostrzeżenie przez Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu uchybienia terminu do wniesienia skargi i wniosek o jej oddalenie, zamiast odrzucenie, nie powoduje, że skarga została wniesiona w terminie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.