I SA/Wr 395/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. B. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. B. M. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 28 marca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika J. M. została wyznaczona dor. pod. B. M., która zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem i postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. (zawartym w wyroku) zostało jej zasądzone wynagrodzenie w tym zakresie. Pełnomocnik z urzędu następnie sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przedłożyła jej kopię do akt sprawy wraz z adnotacją skarżącego potwierdzającą zapoznanie się z treścią opinii. Pismem z dnia 6 września 2012 r. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który działał w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, określonej w ust. 1. W niniejszej sprawie stawka minimalna, która nie była determinowana wartością przedmiotu sprawy, bowiem przedmiotem skargi było postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynosiła 240 zł. Wobec tego, wnioskującej pełnomocnik z urzędu należało przyznać za dokonaną czynność wynagrodzenie w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 27,60 zł stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.