I SA/Wr 402/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-10-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Piotr Kieres

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (nieprzedłożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji) oraz nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo zastosowania fikcji doręczenia wezwań?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ strona skarżąca nie usunęła braków formalnych w postaci nieprzedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji oraz nie uiściła wpisu sądowego, pomimo prawidłowego zastosowania fikcji doręczenia wezwań przez sąd. Niewykonanie tych obowiązków w wyznaczonym terminie obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sąd wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych (przedłożenie dokumentu umocowania) oraz do uiszczenia wpisu sądowego, wyznaczając 7-dniowy termin. Wezwania zostały doręczone w trybie fikcji doręczenia z dniem 3 września 2025 r. Spółka nie uzupełniła braków formalnych ani nie uiściła wpisu w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I Sp. z o. o. zs. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 marca 2025 r. nr 0201-IEW1.720.4.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. I. Sp. z o. o. zs. we W. (dalej jako: Skarżąca, Spółka) wniosła skargę na oznaczone w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako: Organ). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 6 czerwca 2025 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej – odpis pełny z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 3.09.2025r. (vide: k. 35). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie usunięto braku formalnego skargi oraz nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: k. 36). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – w skrócie: "p.p.s.a.", osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej jako KRS), o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 979 ze zm.) – dalej jako: uKRS, a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych lub pełnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS, o którym mowa w art. 4 ust. 4a uKRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Brak formalny skargi w postaci niezłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Natomiast stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych doręczono Spółce 3 września 2025 r., w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez Skarżącą przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 20 sierpnia 2025 r., drugie zaś - 28 sierpnia 2025 r. Nieodebranie przez Spółkę przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 3 września 2025 r. Zatem termin na wykonanie wezwań Sądu upływał z końcem 10 września 2025 r. (środa) i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym prawem terminie skarga nie została opłacona oraz nie przedłożono dokumentu/uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej. Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło