I SA/Wr 41/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego postanawia odrzucić skargę. W dniu 12 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej radca prawny R. Ż. wniósł skargę na oznaczone w komparycji postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Oznacza to, że w sprawach wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia należnej opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. Stosownie do brzmienia § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Wobec powyższego radca prawny wnosząc skargę w przedmiocie zwrotu tytułu wykonawczego był zobligowany jednocześnie do uiszczenia opłaty stałej, czego jednak nie uczynił i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.