I SA/Wr 41/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2008 i 2009 postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie w dniu 2 października 2012 r. odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia tej skargi, został doręczony strony skarżącej, o czym świadczy adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki. Z akt sprawy wynika, iż opłata sądowa od wywiedzionego środka zaskarżenia nie została dotychczas uiszczona. W treści pisma procesowego z dnia 8 października 2012 r. strona skarżąca zawarła wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Natomiast po myśli art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 83 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczynał zatem bieg w sprawie w dniu 3 października 2012 r. i kończył się z upływem dnia 9 października 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej od skargi, mimo iż stosowne wezwanie doręczono jej w dniu 2 października 2012 r., natomiast termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu 9 października 2012 r. W sprawie zaistniała zatem określona w art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Na marginesie uzasadnienia wyrażonego w sentencji postanowienia rozstrzygnięcia, odniesienia wymaga wniosek skarżącej spółki z dnia 8 października 2012 r. o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z art. 84 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przewidziana w powyższym przepisie prawa możliwość przedłużenia terminu odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Tymczasem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wynika z przepisu art. 220 § 1 zd. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jest terminem ustawowym. Nie ma zatem do tego terminu zastosowania instytucja przedłużenia terminu. W konsekwencji wniosek strony skarżącej strony z dnia 8 października 2012 r. jako niedopuszczalny nie mógł odnieść zamierzonego przez nią skutku.