I SA/Wr 411/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 październik 2004 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1997 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jest decyzja Izby Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania podatkowego dotyczącego określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1997 r. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że sporną decyzją Urząd Skarbowy w W. umorzył jako bezprzedmiotowe, postępowanie podatkowe dot. określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za sierpień 1997 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia był fakt wydania w okresie wcześniejszym, w stosunku do Spółki z o.o. A decyzji nr [...] z dnia [...] określającej wysokość niewykonanego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1997r. W odwołaniu Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...], zarzucając, że decyzja Urzędu z dnia [...] nie została jej doręczona. Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego uznała zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. Stwierdzono, że zgodnie z art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Taka sytuacja, w ocenie Izby Skarbowej, zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Z akt podatkowych wynika, że sprawa rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1997 r. została uprzednio rozstrzygnięta decyzją Urzędu Skarbowego w W. nr [...] z dnia [...], od której Spółka nie złożyła odwołania. Decyzja ta stała się więc ostateczna i prawomocna. Stąd też brak było podstaw prawnych do prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 1997r. i zakończenia go ponowną decyzją rozstrzygającą sprawę co do jej istoty (art.207 § 2 Ordynacji podatkowej). Decyzja taka - jako wydana powtórnie w tej samej sprawie - dotknięta byłaby kwalifikowaną wadą prawną wymienioną w art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, co obligowałoby organ odwoławczy do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Skoro jednak Urząd Skarbowy w W. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe za badany miesiąc postanowieniem z dnia [...] nr [...], to musiał zakończyć je w sposób formalny tj. umorzyć jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Dlatego też zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Odpowiadając na żądanie włączenia do akt sprawy dodatkowych dokumentów wymienionych w załączniku nr 1 do protokołu nr [...] do [...] z dnia [...] organ odwoławczy poinformował, że żądanie Strony zostało uwzględnione, jednakże wniesione dokumenty oceniono jako niemające wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. W skardze na decyzję Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa. Spółka podniosła, że organy podatkowe I i II instancji nie udowodniły skutecznego doręczenia Spółce decyzji wymiarowej za sierpień 1997 r. z dnia [...] oraz nie wskazano, czy była ona przedmiotem postępowania odwoławczego i skargi do NSA. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu niedoręczenia Spółce decyzji w przedmiocie sierpnia 1997 r. z dnia [...] organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy wynika, że decyzja ta została doręczona Spółce, na co wskazuje m.in. zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji podpisane przez T. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, aby przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałoby wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego. Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Realizując tę kontrolę Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy w sposób w pełni wyczerpujący oraz nienaruszający przepisów prawa ustosunkował się do zarzutów odwołania strony skarżącej oraz dokonał prawidłowej analizy całokształtu zebranego w sprawie .materiału dowodowego sprawy, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 191 Ordynacji podatkowej. W szczególności w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy nie może budzić wątpliwości, że w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1997 r. w dniu [...] wydana została przez Urząd Skarbowy decyzja Nr [...], która stała się decyzją ostateczną. Strona skarżąca w dniu [...] odebrała ww. decyzję, potwierdzenie czego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. W takiej sytuacji w tej samej sprawie nie mogła zostać wydana ponownie decyzja rozstrzygająca o istocie tej sprawy, gdyż groziłoby to zaistnieniem przesłanki do stwierdzenia nieważności tej decyzji, z uwagi na art. 247 §' 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Stąd też decyzje organów podatkowych wydane w tej sprawie nie naruszają prawa. Z powyższych względów skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - oddalono skargę.