I SA/Wr 413/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 październik 2004 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, wrzesień i październik 1996 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. jest decyzja Izby Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania podatkowego dotyczącego określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za: styczeń, marzec, wrzesień, październik 1996 r. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że powodem takiego rozstrzygnięcia organu I instancji był fakt wydania w okresie wcześniejszym, w stosunku do Spółki z o.o. A decyzji: -nr [...] z dnia [...]za m-c styczeń 1996 r.; -nr [...] z dnia [...] za m-c marzec 1996 r.; -nr [...] z dnia [...] za m-c wrzesień 1996 r.; -nr [...] z dnia [...] za m-c październik 1996 r.; określających wysokość nie wykonanych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług. W odwołaniu z dnia [...] Strona wniosła o stwierdzenie nieważności spornej decyzji Urzędu Skarbowego zarzucając, że organ podatkowy I instancji nie dowiódł, iż wydane w 1996 r. decyzje w sprawie określenia wysokości nie wykonanych zobowiązań podatkowych, zostały Spółce prawnie skutecznie doręczone. Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego uznała zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. Stwierdzono, że zgodnie z art.208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Taka sytuacja, w ocenie Izby Skarbowej, zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Z akt podatkowych wynika, że kwestie będące przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego tj. rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec, wrzesień, październik 1996 r. zostały uprzednio rozstrzygnięte decyzjami Urzędu Skarbowego w W. nr [...],[...],[...],[...], od których Spółka nie złożyła odwołań. Decyzje te stały się więc ostateczne i prawomocne. Stąd też brak jest podstaw prawnych do zakończenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za przedmiotowe miesiące 1996 r., decyzją rozstrzygającą sprawę co do jej istoty (art.207 § 2 Ordynacji podatkowej). Decyzja taka - jako wydana powtórnie w tej samej sprawie - dotknięta byłaby wadą nieważności na mocy przepisu art.247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji Urząd Skarbowy w W. zobowiązany był do zakończenia wszczętego postępowania podatkowego za badane miesiące w danej instancji, w sposób formalny, tj. do jego umorzenia jako bezprzedmiotowego na podstawie art.208 § 1 Ordynacji podatkowej. Za bezzasadny należy uznać zarzut odwoławczy, dotyczący niedoręczenia Stronie decyzji określających wysokość niewykonanych zobowiązań podatkowych za miesiące I, III, IX, X 1996 r. Z akt sprawy wynika, że zostały one Stronie skutecznie doręczone, co potwierdzają: - zwrotne potwierdzenie odbioru do decyzji nr [...] z [...], podpisane przez T. K. z datą [...]; - zwrotne potwierdzenie odbioru do decyzji nr [...] z [...], podpisane przez T. K. z datą [...]; * zwrotne potwierdzenie odbioru do decyzji nr [...] z dnia [...], podpisane przez ówczesnego Dyrektora Jednostki – L. W. z datą [...]; * bankowy dowód wpłaty z dnia [...] na kwotę [...] - równą wysokości niewykonanego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, określonej decyzją nr [...] z dnia [...]- wskazujący jako tytuł płatności "VAT za IX/96". Odpowiadając na żądanie włączenia do akt sprawy dodatkowych dokumentów wymienionych w załączniku nr 1 do protokołu nr [...] do [...] z dnia [...] organ odwoławczy poinformował, że żądanie Strony zostało uwzględnione, jednakże wniesione dokumenty oceniono jako niemające wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. W skardze na decyzję Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa. Spółka podniosła, że organy podatkowe I i II instancji nie udowodniły skutecznego doręczenia Spółce decyzji wymiarowych za styczeń, marzec, wrzesień i październik 1996 r. oraz nie wskazano, czy była ona przedmiotem postępowania odwoławczego i skargi do NSA. Podniesiono także, że bezpodstawne jest twierdzenie organów, że spółka nie złożyła za ww. okresy deklaracji VAT-7 podpisanych przez prezesa T. K. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu niedoręczenia Spółce decyzji za powyższe miesiące organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy wynika, że decyzje te zostały doręczone Spółce, na co wskazuje dowody przywołane w zaskarżonej decyzji. Ponadto brak jest jakichkolwiek dowodów, że spółka złożyła w Urzędzie Skarbowym inne deklaracje niż podpisane w jej imieniu przez J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, aby przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałoby wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego. Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Realizując tę kontrolę Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy w sposób w pełni wyczerpujący oraz nienaruszający przepisów prawa ustosunkował się do zarzutów odwołania strony skarżącej oraz dokonał prawidłowej analizy całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 191 Ordynacji podatkowej. W szczególności w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy nie może budzić wątpliwości, że w przedmiocie podatku od towarów i usług Urząd Skarbowy wydał w stosunku do skarżącej spółki decyzje: - nr [...] z dnia [...]za styczeń 1996 r.; * nr [...] z dnia [...] za marzec 1996 r.; * nr [...] z dnia [...]za wrzesień 1996 r.; * nr [...] z dnia [...]za październik 1996 r.; Przedstawione w zaskarżonej decyzji dowody, znajdujące potwierdzenie w aktach administracyjnych, potwierdzają również doręczenie tych decyzji stronie skarżącej. W takiej sytuacji w tej samej sprawie nie mogły zostać wydane ponownie decyzje rozstrzygające o istocie tych spraw, gdyż groziłoby to zaistnieniem przesłanki do stwierdzenia nieważności tych decyzji, z uwagi na art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Stąd też decyzje organów podatkowych wydane w tej sprawie nie naruszają prawa. Z powyższych względów skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - oddalono skargę.