I SA/Wr 414/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o zasądzenie kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego R. postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej Z. Z. kwotę 235 (słownie: dwieście trzydzieści pięć 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekając na skutek skargi Z. Z., uchylił wyżej oznaczoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] nr [...]. Pismem z dnia 10 lipca 2007 r. strona skarżąca złożyła wniosek o zwrot kosztów sądowych w kwocie 235 zł oraz o przywrócenie terminu do jego złożenia. Postanowieniem z dnia 10 września 2007 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania. Żadna ze stron nie zażaliła się na to orzeczenie. Strona skarżąca na skutek doręczenia jej odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2006 r. uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 235 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Mocą art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się – stosownie do art. 205 § 1 zd. 1 ustawy procesowej - poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, przy czym suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego (zd. 2 § 1 art. 205 ustawy). W sprawie wystąpiła przesłanka zwrotu na rzecz Z. Z. od organu, który wydał zaskarżony akt kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, albowiem Sąd uwzględnił skargę podatnika. W konsekwencji wniosek skarżącego z dnia 10 lipca 2007 r. podlega uwzględnieniu. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw należało zaliczyć – zgodnie z żądaniem strony - uiszczony przez Z. Z. wpis sądowy od skargi w kwocie 235 zł. Wpis sądowy od skargi – należący, stosownie do art. 211 w zw. z art. 212 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do kategorii kosztów sądowych, uiszczony w sprawie jest bowiem jednym z niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście ( art. 205 § 1 zd. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa oraz art. 224 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.