I SA/Wr 421/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej z zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz za styczeń, luty i marzec 2013 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 marca 2018 r. doręczono pełnomocnikowi R. P. decyzję będącą przedmiotem skargi. Decyzja zawierała pouczenie, że strona może wnieść skargę do tut. Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem organu. W dniu 5 kwietnia 2018 r. (vide: koperta – k. 5) skarżący wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu, której wpłynięcie odnotowano w dniu 10 kwietnia 2018 r. Następnie, w tymże dniu Sąd przesłał skargę Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we W. W dniu 18 kwietnia 2018 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 3169 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do art. 53 § 1 i § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Jednocześnie zauważyć należy, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca postanowieniem skargę, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W razie stwierdzenia uchybienia terminu podczas badania warunków formalnych skargi, w sytuacji gdy strona skarżąca nie skorzysta z przysługującej jej instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a. (wniosek o przywrócenie uchybionego terminu), sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. W okolicznościach faktycznych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 marca 2018 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 kwietnia 2018 r. (środa). Tymczasem, wedle daty stempla pocztowego, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2018 r. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 w zw. z art. 53 § 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.