I SA/Wr 426/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 23 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2009 - 2011 postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego D.D. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., w kwocie 500 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 4 kwietnia 2013 r. doręczono skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2013 r. w trybie doręczenia zastępczego, tj. dorosłemu domownikowi – W.D. Z akt sprawy wynika, że wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2013 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 16 kwietnia 2013 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.