I SA/Wr 428/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2010 r., doręczonym stronie w dniu 23 kwietnia 2010 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pouczając o prawie i wymogach formalnych złożenia ewentualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wniósł o uchylenie w/w zarządzenia z uwagi na – jak określił – "społeczny charakter sprawy." Po wezwaniu strony do sprecyzowania treści w/w pisma skarżący oświadczył, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Skarżący, wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu nie sanował stwierdzonego braku formalnego. Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na brak formalny wniosku o jakim mowa w treści art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.). Pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r., wniesionym w następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, w załączeniu przedkładając kartę leczenia szpitalnego oraz niewypełniony urzędowy formularz wniosku. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy kolejny wniosek strony pozostawił bez rozpoznania wskazując, że strona, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych wniosku, co uniemożliwiało jego merytoryczną ocenę. W następstwie złożonego sprzeciwu, ponownie wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, należycie wypełnionego i podpisanego, czego wymaga dyspozycja art. 257 u.p.s.a. Wobec braku sanowania przez skarżącego – na etapie sprzeciwu –stwierdzonego braku wniosku, zarządzeniem z dnia 8 listopada 2010 r. Sąd pozostawił wniosek strony w zakresie przyznania prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2010 r., doręczonym stronie w trybie zastępczym (art. 72 u.p.s.a.) w dniu 23 grudnia 2010 r., ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia – wpisu od skargi (wyznaczonego zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2010 r.), bądź też, do złożenia – w czasie biegu terminu do jej opłacenia – wniosku o przyznanie prawa pomocy, pouczając stronę po raz kolejny o wymogu złożenia takiego wniosku na urzędowym formularzu. Do wezwania dołączono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku, jak również nie opłacił skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, a więc pisma wszczynającego postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie, przewodniczący wzywa w takim przypadku wnoszącego skargę do jej opłacenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, a nadto, poucza stronę o prawie, zakresie i wymogach formalnych ewentualnego złożenia - w terminie biegu do opłacenia skargi - wniosku o przyznanie prawa pomocy. W stanie faktycznym sprawy, skarżący realizując możliwość ubiegania się o prawo pomocy złożył wniosek o jego przyznanie, przy jednoczesnym niedochowaniu wymogów formalnych takiego wniosku, statuowanych przepisem art. 257 u.p.s.a. Powyższe przesądzało o tym, że złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania (prawomocnie, wobec braku zaskarżenia orzeczenia Sądu). W tym stanie rzeczy, wobec kolejnego zarządzenia Sądu wzywającego stronę bądź to do opłacenia skargi, bądź złożenia wniosku zgodnie z procesowym wymogiem z art. 257 u.p.s.a. oraz zaniechania wnoszącego skargę tak opłacenia skargi, jak i złożenia prawidłowego pod względem procesowym wniosku do dnia 30 grudnia 2010 r. (ostatni dzień terminu) Sąd zobligowany był do odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.s.a. Jak stanowi powołany przepis, skarga od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W sprawie, termin na ewentualne skuteczne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, bądź też opłacenie skargi rozpoczął swój bieg w dniu 24 grudnia 2010 r. i bezskutecznie upłynął z dniem 30 grudnia 2010 r. (czwartek). Powyższe przesądzało o zasadności odrzucenia skargi po myśli art. 220 § 3 u.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł w sentencji postanowienia.