I SA/Wr 431/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok postanawia odrzucić skargę. W wyniku uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 września 2011 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 29.355,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tegoż zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 13 października 2011 r., doręczono skarżącemu w dniu 31 października 2011 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia. Z akt sprawy wynika, iż wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego doręczenia odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wpis ten nie został przez skarżącego uiszczony. Należy zauważyć, że odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 31 października 2011 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Mając na uwadze, iż do doręczenia przesyłki doszło w takim trybie, wyjaśnić trzeba, że tenże sposób doręczenia został uregulowany przepisem art. 73 § 1, § 2, § 3 i § 4 ppsa. I tak, w myśl § 1 w razie niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym przez stronę, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń (...). Stosownie zaś do § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Stwierdzić zatem trzeba, iż sposób doręczenia przesyłki, o jakim mowa w art. 73 ppsa, uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. O uznaniu, iż do doręczenia w tym trybie doszło, przesądzają adnotacje znajdujące się na przesyłce. W ocenie Sądu, adnotacje na znajdującej się w aktach sprawy przesyłce, która zawiera odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie budzą żadnych wątpliwości. Wskazują one, że pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej z uwagi na nieobecność adresata ("awizo"), sporządzono w dniu 17 października 2011 r. i pozostawiono je w oddawczej skrzynce pocztowej. Drugie awizowanie nastąpiło natomiast w dniu 25 października 2011 r. Ponieważ przesyłka nie została podjęta przez skarżącego w placówce pocztowej, jej doręczenie, zgodnie z art. 73 § 4 ppsa, nastąpiło czternaście dni po pierwszym awizowaniu, tj. w dniu 31 października 2011 r.. Oznacza to zatem, że data 31 października 2011 r. wyznaczała początek biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który to termin upływał w dniu 7 listopada 2011 r. Z akt sprawy tymczasem wynika, iż skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, skargi nie opłacił. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia