I SA/Wr 437/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 29 stycznia 2021 r. nr SKO 4122/33/2020 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. odrzucić skargę; 2.oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt. I SA/WR 437/21, I SPP/Wr 165/23. Pismem z 22 marca 2021 r. A.N. (dalej jako: Skarżący, Strona skarżąca,Strona) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 29 stycznia 2021 r. nr SKO 4122/33/2020 we wskazanym w sentencji przedmiocie. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 22 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 437/21, I SPP/Wr 100/21 referendarz sądowy pozostawił wniosek A.N/ (dalej jako: Strona, Skarżący) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bez rozpoznania. Wobec powyższego, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 czerwca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 14 września 2023 r. (vide: k. 107 akt sądowych). Strona, pismem z dnia 19 września 2023 r. po raz kolejny złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając złożony wniosek skarżący przedstawił tożsamą argumentację, jak w uprzednio złożonym wniosku wskazując, że przedmiotowy wniosek składa jako osoba pokrzywdzona w wyniku działań niezgodnych z prawem – związanych z przekraczaniem uprawnień i niedopełnieniem obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych w jego sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz.1634 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 24 czerwca 2021 r., doręczono skutecznie Stronie skarżącej w dniu 14 września 2023 r. Zatem termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z końcem 21 września 2023 r. (czwartek) i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji. Jednocześnie w pkt II sentencji, działając na podstawie art. 247 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu wniosku Skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy. Jak bowiem stanowi art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, gdyż Skarżący wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wpisu tego nie uiścił. W związku z tym Sąd odstąpił przy tym od przesłania stronie skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności. Skutkiem zaś niewywiązania się przez Skarżącego z nałożonego tym wezwaniem obowiązku, jest odrzucenie skargi. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 10 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; 13 września 2018 r. sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767; 26 czerwca 2018 r. sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Odmienne procedowanie mogłoby bowiem doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego merytorycznym lub formalnym zakończeniu. Ponadto, tak złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy może wywoływać skutki od dnia jego złożenia, czyli w zakresie nieobejmującym już zwolnienia od wpisu od skargi.