I SA/Wr 439/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędziowie WSA Ireneusz Dukiel, NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. i W. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę. Wyrokiem z dnia 7 października 2004 r. sygn. I SA/Wr 3741/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Izby Skarbowej we W., Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]r. nr [...], którą określono małżonkom B. i W. L. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok w wysokości [...]zł, zaległość podatkową w wysokości [...]zł oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości w wysokości [...]zł. Sąd uznał w szczególności, że przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia okoliczności sprawy, wyłączono z kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez W.L. wydatki w łącznej kwocie [...]zł, związane z umowami leasingu operacyjnego ładowarki, walca drogowego, młota spalinowego i urządzeń do przerobu zerwanego asfaltu i przyjęto, że były to w istocie umowy sprzedaży na raty. Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania Dyrektor Izby Skarbowej we W., Ośrodek Zamiejscowy w J. G. uznał prawo W. L. do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej rat leasingowych dotyczących wszystkich kwestionowanych wcześniej umów leasingu operacyjnego i określił zobowiązanie B. i W. L. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok decyzją z dnia [...]nr [...]w wysokości [...]zł, zaległość podatkową w wysokości [...]i odsetki za zwłokę od tej zaległości w wysokości [...]zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. i W.L. wnieśli o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie przy jej wydawaniu art. 70 § 1 i art. 70b Ordynacji podatkowej poprzez określenie zaległości podatkowej w stosunku do zobowiązania przedawnionego. Decyzję organu odwoławczego z dnia [...] doręczono im bowiem w dniu [...], gdy pięcioletni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok, wynikający z art. 70 § 1 Ordynacji, upłynął z dniem 31 grudnia 2003 r. Z dniem tym zgodnie z art. 59 § 1 pk 9 Ordynacji podatkowej zobowiązanie wygasło, zatem na podstawie jej art. 70b postępowanie w tej sprawie winno być umorzone w drodze postanowienia. Błędnie też na skutek błędów rachunkowych i wadliwego ustalenia dochodu ustalono podatek, przyjmując dochód z działalności gospodarczej w wysokości [...]zł zamiast [...]zł, zawyżono zatem ten dochód o [...]zł. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że uznano w wyliczeniach dochodu z działalności gospodarczej W.L. koszty w wysokości [...]zł, związane z programem UE Odbudowa, a zarzut skarżących podniesiony w skardze dotyczący wyliczeń dochodu wynika z tego, że uwzględnili oni w swoim wyliczeniu tę samą kwotę po raz drugi, pomijając iż zaliczona została już do kosztów wcześniej. Odnośnie zarzutu przedawniania podniesiono, że Urząd Skarbowy w K. G. na wniosek podatników wydał w dniu [...]r. decyzję rozkładającą im na podstawie art. 48 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej płatność zaległości podatkowej za 1998 rok wraz z odsetkami za zwłokę na 8 rat płatnych do [...]r. Po zmianie decyzji wymiarowej w postępowaniu odwoławczym i wznowieniu w związku z tym postępowania Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...]r. rozłożył zaległości podatkowe małżonków L. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. na 6 rat, płatnych od [...]do [...]r., które zostały uregulowane, w tym ostatnia w dniu [...]r. Zgodnie z art. 70 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej termin biegu przedawnienia uległ zawieszeniu od dnia wydania decyzji o rozłożeniu na raty do dnia terminu płatności ostatniej raty, to jest na prawie 10 miesięcy od [...]r. do [...]r., nie naruszono zatem art. 70 tej ustawy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Art. 70 § 1 pkt 1 stanowi jednak, że bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 48 § 1 pkt 1 i 2, do dnia terminu płatności odroczonego podatku, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej. Skoro po wydaniu przez inspektora kontroli skarbowej w dniu [...]. decyzji wymiarowej I instancji Urząd Skarbowy w K. G. na wniosek B. i W. L. rozłożył im zaległość podatkową najpierw decyzją z dnia [...]r., a później decyzją z dnia [...]. na raty, płatne do [...] i decyzje te były przez skarżących wykonane, to zasadnie organy podatkowe przyjęły, że w okresie tym nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżących w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaskarżona zatem w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego z dnia [...]r. wydana została przed upływem terminu przedawnienia. Wydana nadto została po wyroku sądu z dnia [...], o którym była mowa na wstępie i na skutek uwzględnienia ocen sądu sformułowanych w uzasadnieniu tego wyroku określiła zobowiązanie podatkowe skarżących w mniejszej kwocie. Nie mogło to spowodować jednak przyjęcia, że wcześniejsza i wykonana decyzja ratalna nie skutkowała zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zgodnie z art. 70 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Ponieważ również zarzuty skarżących, dotyczące błędnego wyliczenia w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego, zaległości i odsetek za zwłokę okazały się oparte w istocie na nieporozumieniu i nieuzasadnione, o czym była mowa wyżej, oddalono wniesioną skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).