I SA/Wr 4392/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca) Asesor WSA Marta Semiczek Protokolant Agnieszka Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania - oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]., nr [...]Izba Skarbowa we W., działając na podstawie art. 216 oraz 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W. - K. z dnia [...]., nr [...], którym obciążono G. S. kosztami oględzin stanu technicznego oraz wykonania operatu szacunkowego dla lokalu mieszkalnego położonego przy ul. S. [...]w kwocie [...]. W uzasadnieniu Izba Skarbowa wyjaśniła, iż w związku z nie wyrażeniem przez spadkobiercę zgody na podwyższenie wartości odziedziczonego lokalu mieszkalnego, Urząd Skarbowy W. - K. zarządził wycenę lokalu i ustalił podstawę opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn z uwzględnieniem opinii biegłego. Koszty ustalenia wartości określono rachunkiem na kwotę [...]. Ponieważ określona przy uwzględnieniu opinii biegłego wartość nabytego majątku spadkowego przekraczała o 33% wartość podaną przez stronę, stosownie do art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89 ze zm.), koszty opinii biegłego ponosi strona. G. S. podał w zeznaniu podatkowym wartość udziału 9/10 lokalu wraz z udziałem w działce [...], gdy tymczasem biegły ustalił wartość rynkową lokalu na kwotę [...]. Nie zgadzając się z treścią postanowienia Strona złożyła zażalenie, w którym wskazała, iż operat szacunkowy zawiera wiele mankamentów, które dyskwalifikują jego wiarygodność i rzetelność, a tym samym przydatność dla celów podatkowych. W uzasadnieniu G. S. polemizował z ustaleniami opinii biegłego. Izba Skarbowa we W. utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że sporządzony operat odpowiadał przepisanym wymogom. Natomiast według art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89 z późn. zm.), jeżeli wartość podana przez spadkobiercę według oceny organu podatkowego nie odpowiada wartości rynkowej nabytego mienia, organ ten wezwie nabywcę do określenia wartości rzeczy i praw lub podwyższenia tej wartości w terminie nie krótszym niż 14 dni. W razie nieudzielenia odpowiedzi lub podania wartości nieodpowiadającej wartości rynkowej, urząd skarbowy ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób przekroczy o 33% wartość podaną przez nabywcę, koszty opinii biegłych ponosi nabywca. Ponieważ ustalona przez biegłego wartość nabytego majątku spadkowego przekroczyła o 33% wartość tego majątku zeznaną przez stronę, uzasadnione było obciążenie G. S. kosztami sporządzenia opinii przez rzeczoznawcę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Strona powtórzyła, że opinia biegłego zawiera nieprawidłowości, które wykluczają jej przydatność dla celów wymiaru podatkowego i przedstawiła swoje zastrzeżenia w tym zakresie, identycznie jak w skardze od decyzji wymiarowej. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę podtrzymała dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie była uzasadniona. Stosownie do art. 8 ust. 4 ustawy o podatku od spadku i darowizn, jeżeli nabywca nie podał wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych lub wartość podana przez nabywcę według oceny urzędu skarbowego nie odpowiada ich wartości rynkowej, urząd ten wezwie nabywcę do określenia wartości rzeczy i praw lub podwyższenia tej wartości w terminie nie krótszym niż 14 dni. W razie nieudzielenia odpowiedzi lub podania wartości nie odpowiadającej wartości rynkowej, urząd skarbowy ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób przekroczy o 33% wartość podaną przez nabywcę, koszty opinii biegłych ponosi nabywca. Z przywołanego przepisu wynika zasada obciążenia strony kosztami sporządzenia opinii w przypadku, gdy ustalona z jej wykorzystaniem wartość rynkowa nabytych rzeczy (praw) przekroczy wartość podaną przez nabywcę. Niesporną okolicznością było, iż G. S. w złożonym zeznaniu określił wartość 9/10 lokalu mieszkalnego o powierzchni [...]wraz z udziałem 49% w działce o powierzchni [...]w łącznej wysokości [...]i że nie wyraził zgody na podwyższenie tej wartości. W tych warunkach powołany w sprawie rzeczoznawca określił wartość nieruchomości lokalowej wraz z udziałem w gruncie w sumarycznej wysokości [...], co dawało wartość 9/10 części - [...]. Wartość ta została przyjęta przez organ podatkowy jako podstawa wymiaru podatku z tytułu nabytego w drodze spadku majątku. W ten sposób zrealizowana została przesłanka, od której cytowany powyżej art. 8 ust. 4 ustawy podatkowej uzależniał obciążenie strony kosztami sporządzenia opinii biegłego, które zostały określone w wysokości [...]. Słusznie zdawał się wywodzić Skarżący, iż w przypadku gdyby okazało się, iż sporządzony operat szacunkowy był wadliwy i - jak twierdził - nieprzydatny dla dokonania wymiaru, wówczas obciążenie Strony kosztami opinii biegłego byłoby nieuzasadnione. Jednakże sytuacja taka nie miała miejsca w przedmiotowym przypadku, albowiem jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2004 r. (sygn. akt 4391/02), zapadłego w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Izby Skarbowej we W. w przedmiocie wymiaru podatku, sporządzona opinia odpowiadała zarówno przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.), jak i wymogom określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612), a określona nią wartość zasadnie została przyjęta przez organy do ustalenia podatku z tytułu nabytego majątku spadkowego. Mając zatem na uwadze przedstawione powyżej powody skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.