I SA/Wr 44/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J.K. i S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 16 listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą na oznaczoną w komparycji decyzję skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania, wskazując, że wykonanie decyzji, z uwagi na wysokość dochodów spowoduje pozbawienie strony środków do życia przez okres 2 miesięcy . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 niepubl. ). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 niepubl.). Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, iż brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że strona nie uzasadniła przedmiotowego wniosku nie wykazała także w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków, w szczególności nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Za spełnienie przesłanek nie może zostać uznane ogólne stwierdzenie pozbawienie strony środków do życia przez okres 2 miesięcy. Natomiast żądanie strony o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi samo w sobie okoliczności uzasadniającej udzielenie ochrony tymczasowej Na marginesie powyższych wywodów należy wskazać, że jakkolwiek wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, to jednakże nie zawsze związane one będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.