I SA/Wr 441/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-04-04

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, powinno zostać przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca wykazała taką sytuację, będąc bezrobotną, a dochody gospodarstwa domowego przeznaczając w całości na bieżące wydatki, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na swoją trudną sytuację finansową – bezrobocie, samotne wychowywanie dziecka, częściowe utrzymanie przez rodziców i brak innych zasobów. Po wezwaniu do przedłożenia dokumentów, strona przedstawiła zeznania podatkowe, zaświadczenia o dochodach i wydatkach, w tym darowiznę od rodziców na pokrycie podatku. Sąd rozpatrywał wniosek w kontekście przepisów PPSA dotyczących prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że od 2005 r. jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Wychowuje samotnie dziecko. Częściowo jest na utrzymaniu rodziców emerytów. Jest w wolnym związku z B. L., z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Co miesiąc otrzymuje alimenty na dziecko (córkę ur. w 1996 r.) w wysokości 150 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 61,50 m2, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Konkubent uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 3.000 zł brutto. Strona podkreśliła, że jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna – żyje bardzo skromnie i często musi korzystać z pomocy rodziców. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., zostały nadesłane: zeznania podatkowe za 2009 r. skarżącej i konkubenta, zaświadczenie z Urzędu Pracy, zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia konkubenta, dowody opłacenia semestru studiów podyplomowych w wysokości 1.250 zł oraz inne dowody miesięcznych opłat za usługi ortodontyczne, Internet, telewizję i rehabilitację dla dziecka. Z wymienionych dokumentów wynika, że skarżąca w 2009 r. uzyskała przychód w kwocie 1.200 zł z tytułu najmu lub dzierżawy, a jej konkubent ze stosunku pracy 53.914,97 zł. Strona jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku od 6 maja 2010 r. Konkubent ze stosunku pracy otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3.324,85 zł netto. Na rachunku bankowym odnotowane zostały wpływy w łącznej wysokości 95.000 zł tytułem darowizny, 91 zł tytułem zasiłku rodzinnego z Funduszu Alimentacyjnego, 150 zł alimentów oraz przelew na rzecz Urzędu Skarbowego kwoty 93.955 zł tytułem podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Strona wyjaśniła, że na jedyny rachunek bankowy konkubenta wpływa jego wynagrodzenie. Od wartości wynagrodzenia należy odliczyć 2.000 zł na alimenty dla jego dwójki dzieci oraz na Internet i kieszonkowe, które im opłaca, to jest 350 zł. Każdego miesiąca do jego dyspozycji pozostaje niespełna 2.000 zł. Kwota 95.000 zł, która wpłynęła na konto skarżącej, stanowiła darowiznę od rodziców celem uiszczenia podatku wraz z odsetkami. Były to jedyne oszczędności rodziców, przy czym skarżąca zobligowała się do systematycznego zwracania otrzymanych pieniędzy. Ponadto w marcu 2011 r. otrzymała jednorazową, roczną pomoc w kwocie 5.000 zł na bieżące wydatki. Strona oświadczyła, że nie posiada z konkubentem żadnych lokat ani kart kredytowych. Każdego miesiąca ponosi wydatki na mieszkanie 397 zł, na prąd około 170 zł, za Internet 45 zł, telewizję 49 zł, wizytę u ortodonty, rehabilitację i korepetycje na dziecko – łącznie około 880 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe skarżąca wykazała. Za przyznaniem prawa pomocy w żądanym zakresie przemawia fakt, że jest bezrobotna, a dochody gospodarstwa domowego, w którym pozostaje, są przeznaczane właściwie w całości na bieżące wydatki. Należy bowiem zauważyć, że w zestawieniu miesięcznie ponoszonych wydatków nie zostały wymienione takie, które muszą być zawsze poniesione, to jest na żywność i środki czystości. W istocie strona otrzymuje od rodziców znaczną pomoc finansową, niemniej nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego – w postępowaniu w sprawie prawa pomocy badany jest przede wszystkim stan majątkowy, finansowy i rodzinny osób prowadzących takie gospodarstwo wspólnie z wnioskodawcą. Z kolei odmowa zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wpis został wyznaczony na kwotę 1.596 zł, prowadziłaby tylko do przerzucenia ciężaru ich ponoszenia na rodziców strony, która sama takimi kwotami nie dysponuje. W związku z powyższym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło