I SA/Wr 441/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia z urzędu: zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał A.B. (dalej: skarżąca) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 grudnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r. tutejszy Sąd oddalił przedmiotową skargę. W dniu 21 lipca 2011 r. skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Pełnomocnik skarżącej wniosek ten ponowił w dniu 22 lipca 2011 r. i złożył go wraz dowodem uiszczenia na rachunek bankowy Sądu opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wskazać należy, że skarżąca nie miała obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej, gdyż postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. przyznane prawo pomocy obejmowało również zwolnienie od ponoszenia opłaty kancelaryjnej. Wobec powyższego uznać należało, że kwota 100 zł wpłacona na rachunek Sądu jest nienależna i jako taka podlega zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. na koszt strony. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.