I SA/Wr 445/10

Wrocław, dnia 07 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 07 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości wpłat dziennych oraz zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Pismem z dnia 26 maja 2010 r. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości wpłat dziennych oraz zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. W uzasadnieniu wniosku strona podała, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 22 lutego 2010 r. pełnomocnikowi strony – M. G. Z powodu jego choroby konieczne stało się przekazanie sprawy innemu pełnomocnikowi, co nastąpiło jednak z opóźnieniem, a co za tym sporządzenie skargi nie nastąpiło w terminie ustawowym. W ocenie strony, przedstawione przez nią okoliczności były od niej całkowicie niezależne od niej i niezawinione. Wniosek strony - nadany w dniu 27 maja 2010 r. - został zaadresowany bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (k. 30 akt) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Uchybienie w tym zakresie, a więc wniesienie takiego wniosku bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie podlega konwalidacji; nie jest ono bowiem brakiem formalnym pisma sądowego, o którym mowa w art. 49 p.p.s.a. Niespełnienie wskazanego wyżej warunku przy wnoszeniu wniosku, skutkuje na mocy przepisu art. 88 p.p.s.a., jego obligatoryjnym odrzuceniem, jako niedopuszczalnego wniosku . Przez pojęcie "niedopuszczalności" wniosku należy natomiast rozumieć, w ocenie Sądu, wniesienie go wbrew przepisom ustawy. Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych sprawy, nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 26 maja 2010 r. został wniesiony z naruszeniem przepisu art. 87 § 3 p.p.s.a., jest on zatem niedopuszczalny. Z tego też względu, w oparciu o art. 88 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.