I SA/Wr 446/10

Wrocław, dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie określenia wysokości wpłat dziennych oraz zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2009 r. postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...], określającą wysokość wpłat dziennych oraz zobowiązanie podatkowe skarżącej - A spółki z o.o. w M. - w podatku akcyzowym za lipec 2009 r. Decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona pełnomocnikowi spółki, M. G., w dniu [...] Zawierała pouczenie, że służy na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W., w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę w dniu 01 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego, k. 4 akt sądowo-administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżącą trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia jej skarżącemu. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu drugiej instancji została prawidłowo doręczona ustanowionemu, na potrzeby postępowania podatkowego, pełnomocnikowi skarżącej M. G. w dniu 22 lutego 2010 r Od tego dnia należy zatem liczyć bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który zakończył się w dniu 24 marca 2010 r. Natomiast pełnomocnik skarżącej, złożył skargę dopiero w dniu 01 kwietnia, a więc już po upływie ustawowego terminu. Wobec tego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę jako spóźnioną należało odrzucić.