I SA/Wr 45/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia stanowiska wierzyciela co do zrzutów zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczone postanowienie złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podał, że pozostaje bez pracy, nie przysługuje mu prawo do zasiłku, nie korzysta z zasiłku z Ośrodka Pomocy Społecznej, jest przewlekle chory, po leczeniu operacyjnym i nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i pomocy prawnej "bez uszczerbku dla bytu rodziny." W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał wnioskodawca, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i pełnoletnim synem, jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 45,54 m² (udział 1/6) i właścicielem zajętej przez komornika nieruchomości o powierzchni 3.500 m². Jako miesięczny dochód tego gospodarstwa domowego podał skarżący emeryturę żony w kwocie 1.412 zł (brutto). Referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie w terminie siedmiu dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy, dodatkowych informacji i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji materialnej i rodzinnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. wskazał swoją chorobę oraz fakt wcześniejszego przyznania mu przez Sąd prawa pomocy. Nie przedłożył jednak żadnych dokumentów. W dniu 19 lutego 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprzeciwie złożonym w ustawowym terminie skarżący zawarł polemikę z postanowieniem referendarza. Wyjaśnił, że ze względu na stan zdrowia nie był w stanie doręczyć żądanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze - dalej: u.p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Natomiast art. 245 § 3 u.p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej tylko wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Innymi słowy, obowiązek udowodnienia zaistnienia przesłanek do otrzymania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Jako, że oświadczenie wnioskodawcy o wysokości osiąganych przez jego rodzinę dochodów i wydatków nie budzi zasadniczych wątpliwości Sądu, uznać należało, że wykazał on przesłankę, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. W ocenie Sądu, zapłata nawet 100 zł - z tytułu wpisu od skargi - wpłynie znacząco na możliwości utrzymania całej rodziny, której dochód nie przekracza 500 zł na osobę. Ponadto należy wskazać, że tutejszy Sąd z urzędu posiada informację o trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.