I SA/Wr 465/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s we M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy A sp. z o.o. w M. (dalej jako: skarżąca) bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia – po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 14 i 24 czerwca 2013 r. - została odebrana w placówce pocztowej przez upoważnionego pracownika spółki pełnomocnika skarżącej w dniu 1 lipca 2013 r. Pismem z dnia 8 lipca 2013 r., nadanym tego samego dnia (k. [...]), spółka wniosła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Sprzeciw spółki podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) stronie postępowania przed sądem administracyjnym przysługuje sprzeciw, od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarzy sądowych w zakresie prawa pomocy. Sprzeciw wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia lub postanowienia. Jednakże sprzeciw wniesiony po tym terminie, w myśl art 259 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Do obliczania terminów na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się w myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. przepisy prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem , według art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy, z uwagi na nieobecność pełnomocnika pod wskazanym w skardze adresem, przesyłka z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2013 r. została złożona w placówce pocztowej w dniu 14 czerwca 2013 r. na okres czternastu dni, z jednoczesnym poinformowaniem adresata o możliwości jej odbioru (awizo) w terminie siedmiu dni, zgodnie z art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. W wykonaniu wezwania Sądu pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. (k. [...] akt) Urząd Pocztowy nr [...] w S. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że wobec niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiodniowym, została ona ponownie złożona w urzędzie pocztowym w dniu 24 czerwca 2013 r. (ponowne awizo) a jej wydanie nastąpiło w dniu 1 lipca 2013 r. W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu biegnącego od pierwszej próby doręczenia przesyłki. Skutek ten, od którego z kolei biegnie siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu, nastąpił w dniu 28 czerwca 2013 r. W konsekwencji zaś termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 5 lipca 2013 r. (piątek).Spółka wnosząc zatem sprzeciw w dniu 8 lipca 2013 r., dokonała tej czynności po terminie. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia.