I SA/Wr 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi R. O. (dalej: strona) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) i dotyczące odmowy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia [...] listopada 2019 r. ([...]) w sprawie ustalenia R. O. wysokości podatku od nieruchomości za rok 2016 (vide: k. 7 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dodatkowo, z treści art. 3 § 2a oraz § 3 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy zwrócić uwagę, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej kategorii aktów i czynności wymienionych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności, nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także, nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego, tzw. incydentalnym (wpadkowym) i niezaskarżalnym. Należy wyjaśnić, że jakkolwiek rzeczone postanowienie zostało wydane przez organ podatkowy (Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W.) to jednak nie można twierdzić, że nastąpiło to w ramach postępowania administracyjnego. Stanowiący podstawę wydania zaskarżonego postanowienia przepis art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. znajduje się w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, zaś kompetencja organu podatkowego odnośnie do możliwości orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonalności aktu, który został zaskarżony do sądu wynika z pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Wpadkowy charakter zaskarżonego postanowienia wynika z faktu, że jest to postanowienie wydawane w toku postępowania sądowoadministracyjnego i z zasady służyć ma udzieleniu skarżącemu ochrony tymczasowej, tj. do czasu rozpoznania jego skargi. Niezaskarżalność postanowienia wydawanego na podstawie 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wynika z tego, że ustawodawca nie przewidział możliwości jego zaskarżenia. Przyznał natomiast skarżącemu prawo do ponowienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z żądaniem rozpoznania tego wniosku przez sąd administracyjny. Uzupełniająco należy dodać, że podobna ocena została wyrażona m.in. w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2017r., sygn. akt I SA/Łd 364/17 i 27 kwietnia 2017r., sygn. akt I SA/Łd 363/17 (dostępne na CBOSA). Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.