I SA/Wr 470/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w całości. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata uzasadniając, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy we W., bez prawa do zasiłku. Wskazał, że od wielu lat zmaga się z chorobą psychiczną, która nie pozwala na podjęcie pracy. Podstawą jego egzystencji jest pomoc świadczona przez osoby trzecie. Bardzo rzadko korzysta z pomocy rodziny. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie spółdzielcze lokatorskie o powierzchni 43,5 m2, nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jego jedyne źródło dochodu stanowi pomoc w wysokości 640 zł. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że nie składał zeznania podatkowego za 2007 r., nie posiada żadnych środków transportu, rachunków bankowych ani lokat bankowych. Miesięcznie wydatkuje na utrzymanie mieszkania i żywność łącznie 639 zł. Do wniosku zostały dołączone dowody opłat, karta konsultacyjna izby przyjęć, z której wynika, ze skarżący leczy się na schizofrenię od 2005 r., zaświadczenie lekarskie oraz oświadczenie M. K., że nie jest spokrewniona ze skarżącym – jest dla niego osobą zupełnie obcą, a za możliwość zajmowania pokoju w jego mieszkaniu płaci 480 zł. Dodała, że obecnie dopłaca 60 zł za rachunek telefoniczny i 100 zł do czynszu, gdyż z powodu nasilonych objawów choroby skarżącego nie był on w stanie załatwić dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy, sprawuje również nad nim opiekę. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu skarżący wykazał powyższą okoliczność. Sąd miał na względzie brak stałego źródła dochodu skarżącego z wyjątkiem kwoty, którą uzyskuje od M. K. oraz stan zdrowia, który utrudnia podjęcie pracy zarobkowej. Zwrócić należy uwagę, że strona egzystuje na poziomie minimum socjalnego, zaspokajając tylko podstawowe potrzeby. Należało również uznać, że poza zainteresowaniem Sądu winna zostać sytuacja majątkowa i finansowa M. K., która oświadczyła, że ze skarżącym nie pozostaje w żadnym związku – opiekuje się nim jedynie jako osobą chorą i płaci za możliwość mieszkania. Podkreślenia wymaga, że Sąd wziął pod uwagę, iż w sprawach o sygn. I SA/Wr 1845-1847/07, postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w całości, natomiast od powyższej daty jego sytuacja finansowa i majątkowa nie uległa zmianie. Mając zatem na uwadze powyższe, należało uznać, ze wnioskodawca nie dysponuje środkami na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.