I SA/Wr 478/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z/s w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 9 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. postanawia: umorzyć postępowanie. Powołaną w sentencji decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z 17 grudnia 2015 r., nr [...] określającą A. sp. z o.o. z/s w S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. w kwocie 79.628 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka (wpływ do organu – 14 kwietnia 2016 r.) domagała się uchylenia decyzji organów podatkowych obu instancji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i nieprawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 9 maja 2016 r., nr [...], uchylił w całości swoją dotychczasową decyzję z dnia 9 marca 2016 r. oraz decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Do skargi organ załączył zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia aktu wydanego w trybie autokontroli. Z treści potwierdzenia odbioru wynika, że rozstrzygnięcie autokontrolne zostało doręczone stronie skutecznie w dniu 13 maja 2016 r. (data wysyłki – 10 maja 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. W myśl natomiast art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 9 maja 2016 r. – doręczoną w dniu 13 maja 2016 r. – uchylił zaskarżony akt. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy także odnotować, że organ interpretacyjny dokonał autokontroli w terminie określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. Skarga strony wpłynęła do siedziby organu w dniu 14 kwietnia 2016 r. Natomiast w dniu 9 maja 2016 r. wydano decyzję uwzględniającą skargę. Następnego dnia – 10 maja 2016 r. – organ wyekspediował przesyłkę zawierającą rozstrzygnięcie autokontrolne. W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.