I SA/Wr 479/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2009 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] (nr [...]) odmawiającą A dokonania zwrotu różnic podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2009 r. wykazanych w deklaracjach VAT-7. Wymienioną decyzję doręczono spółce w dniu 8 marca 2016 r. Na decyzję tę spółka wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dowód: karta adresowa), gdzie jej wpływ odnotowano w dniu 14 kwietnia 2016 r. Z koperty, w której znajdowała się skarga wynika, że przesyłka została nadana u niemieckiego operatora pocztowego Deutsche Post – numer przesyłki RB809304845DE, nieczytelna jest jednak data nadania przesyłki. Sąd przekazał ww. skargę według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. w dniu 14 kwietnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Argumentując pierwszy z wymienionych wniosków, strona przeciwna wskazała, że niezachowanie przez spółkę warunku zaskarżenia decyzji za pośrednictwem organu, spowodowało uchybienie terminowi do wniesienia skargi. W piśmie z 9 maja 2016 r. skarżąca spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego podkreśliła, że uchybienie terminowi nie nastąpiło z jej winy, gdyż skarga została prawidłowo nadana. Wskazała w tym zakresie, że w dniu 7 kwietnia 2016 r. członek zarządu spółki nadał w niemieckiej placówce pocztowej dwie przesyłki zawierające: skargę na ww. decyzję oraz skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Dla obu przesyłek wydano dowody nadania, potwierdzające prawidłowe dane odbiorców: Dyrektora Izby Skarbowej we W. oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyjaśniła przy tym, że kopertowaniem (koperty nabywa się w placówce pocztowej) przygotowanych przez nadawcę do wysłania plików wraz z kartami adresowymi, zajmują się pracownicy placówki pocztowej, którzy przed zakopertowaniem skanują przesyłki (folia koperty z oknem utrudnia dokonanie tego po zaklejeniu koperty). Wobec tego, skarżąca nie uczestniczyła bezpośrednio w wyekspediowaniu pism, ani nie mogła tego momentu obserwować. Przekazała ona jednak pracownikowi pocztowemu spięte pliki łącznie z prawidłowymi kartami adresowymi, połączonymi spinaczem (zszycie uniemożliwiłoby skanowanie, kopiowanie i prawidłowe umieszczenie w kopercie). W ocenie skarżącej, doszło do zamiany egzemplarzy kart adresowych z plików oryginalnych oraz kopiowanych dwóch różnych przysyłek, co nastąpiło bez jej udziału. Skarżąca dodała, że po uzyskaniu dowodów nadania nie miała żadnych podstaw, aby przypuszczać, że doszło do pomyłki. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła potwierdzone przez notariusza dwa dowody nadania przesyłek, na które powołała się we wniosku o przywrócenie terminu, tj. skierowanych do tut. Sądu i Dyrektora Izby Skarbowej we W. Z tychże dowodów wynika, że przesyłka skierowana do Sądu miała numer RB809304831DE, a skierowana do Dyrektora Izby Skarbowej we W. – numer RB809304845DE. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej zwanej p.p.s.a.), przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Podkreślenia wymaga, że podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu, są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 24 marca 2004 r. sygn. akt FZ 13/04, dostępne w CBOSA). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, CBOSA). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku stwierdzić należy, że skarżąca spółka uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Świadczą o tym przedstawione przez skarżącą okoliczności związane z nadawaniem przesyłek w niemieckiej placówce pocztowej (inne niż w placówce polskiego operatora pocztowego) oraz złożony do akt sprawy dowód nadania przesyłki skierowanej do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zauważyć bowiem należy, że wskazany tam numer przesyłki jest taki sam, jak ten wskazany na kopercie (k. 7 akt sądowych), która zawierała skargę. Tym samym uznać należy, że jakkolwiek przesyłka ta została skierowana - o czym świadczy karta adresowa (k. 6 akt sądowych) - do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu, to mając na uwadze sposób nadawania przesyłek w niemieckiej placówce operatora pocztowego, doszło w tym przypadku do zamieszczenia w kopercie karty adresowej z niewłaściwym adresatem, bez winy skarżącej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.