I SA/Wr 485/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ryszard Pęk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. R. o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we W. z dnia [...] sygn. [...] i [...]oddalającymi skargi na postanowienia Izby Skarbowej we W. z dnia [...]Nr [...] oraz Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] skarżący złożył wniosek o wznowienie "rozprawy sądowej przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy w T.". Na wezwanie Sądu do złożenia oświadczenia, czy wyżej wymienione pismo należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawach oznaczonych sygnaturą [...] i [...], a jeśli tak to podanie podstaw faktycznych i prawnych do wznowienia, skarżący w odpowiedzi z dnia [...] wyjaśnił, iż pismo z dnia [...] należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania w wyżej wymienionych sygnaturach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy regulujące dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym zawarto w Dziale VII p.s.a. W art. 271, 272 i 273 enumeratywnie wyliczono następujące przesłanki wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe; Sygn. akt I SA/Wr 485/04 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazuje żadnej z powyższych podstaw do wznowienia postępowania w sprawie. Z treści złożonego wniosku z dnia [...] . oraz pisma z dnia [...] nie wynika w żaden sposób, że którakolwiek z sytuacji wymienionych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiących przesłanki do wznowienia postępowania, miała miejsce. Uwzględniając powyższe należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o dopuszczalności wznowienia postępowania, mimo iż był wezwany do wskazania podstaw faktycznych i prawnych do wznowienia. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 280 § 1 postanowił odrzucić skargę o wznowienie postępowania.