I SA/Wr 489/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2010-2013 wraz z odsetkami i orzeczenia zabezpieczenia zobowiązań na majątku postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 29 maja 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 19 czerwca 2017 r. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę P. K. na wskazaną w sentencji decyzję z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia została skierowana na adres skarżącego, a po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 8 i 17 sierpnia 2017 r.) zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją: "Zwrot nie podjęto w terminie". W dniu 31 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w 2013 r. zdiagnozowano u niego chorobę [...]. Skarżący podkreślił, że w związku z tą chorobą w czerwcu bieżącego roku pozostawał [...]. Zarówno choroba, jak i zażywane leki wpływają na jego funkcje poznawcze, szczególnie na silne zaburzenia pamięci. Wnioskujący wyjaśnił, że po ustaniu objawów [...] (w lipcu 2017 r.) nie pamiętał o tym, że został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że o wydaniu postanowienia odrzucającego skargę dowiedział się dopiero w dniu 30 sierpnia 2017 r. w trakcie rozmowy telefonicznej, podczas której próbował ustalić, czy od początku czerwca 2017 r., tj. od momentu zmiany adresu zamieszkania, nie kierowano do niego korespondencji z tut. Sądu. Wraz z wnioskiem skarżący przedłożył dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie w kwocie 500 zł oraz zaświadczenia o stanie zdrowia, z których wynika, że pacjent cierpi na [...] wpływające na jego funkcje poznawcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl natomiast art. 86 § 1, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Nadto, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: strona wystąpiła z wnioskiem w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonała jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Sąd uznał bowiem, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 30 sierpnia 2017 r., tj. w dniu, w którym skarżący powziął informację o wydaniu przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę w niniejszej sprawie. Nadając wniosek w urzędzie pocztowym w dniu 31 sierpnia 2017 r. wnioskujący dochował terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tym samym dniu skarżący uiścił również wpis od skargi w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do okoliczności spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy, zatem strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W ocenie Sądu, okoliczności powołane przez skarżącego wystarczająco uprawdopodabniają, że strona mogła uchybić terminowi bez swojej winy. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że cierpi na chorobę [...], na co przedłożył stosowne zaświadczenie lekarskie. Wskazane w zaświadczeniu dolegliwości mają charakter długotrwały i mogą powodować zaburzenia w postrzeganiu rzeczywistości oraz skutkować brakiem koncentracji w prowadzeniu swoich spraw i dokonywaniu czynności procesowych w terminie. Sąd uznał więc, że w okresie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego, choroba skarżącego (która w tym okresie uległa nasileniu) mogła stanowić niezależną od niego przeszkodę uniemożliwiającą mu wykonywanie w sposób prawidłowy czynności procesowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.