I SA/Wr 494/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 18 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za lipiec 2010 r. postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 18 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za lipiec 2010 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 czerwca 2011 r., pełnomocnik substytucyjny strony skarżącej – doradca podatkowy P.O. wniósł o sporządzenie oraz doręczenie odpisu wyroku o sygn. akt I SA/Wr 494/11 wraz z jego pisemnym uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym – od dnia doręczenia odpisu sentencji. Tym samym stwierdzić należy, że skuteczne złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy w sprawie doszło już do jej merytorycznego zakończenia. W niniejszej sprawie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wobec ogłoszenia wyroku w dniu 13 czerwca 2011 r., upłynął w dniu 20 czerwca 2011 r. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej wniósł przedmiotowy wniosek w dniu 2 czerwca 2011 r., tj. przed upływem terminu do jego wniesienia. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że brak jest podstaw do uwzględnienia wskazanego wniosku. Bez wpływu na treść zapadłego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, że pełnomocnik strony skarżącej nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku, udział skarżących (lub reprezentujących ich pełnomocników) na rozprawie jest bowiem ich prawem, a nie obowiązkiem. Nieobowiązkowe stawiennictwo na rozprawie nie oznacza zaś, że strony nie mogą uzyskać informacji co do stanu sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.