I SA/Wr 499/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z/s we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Po wyroku oddalającym skargę, skarżąca Fundacja, działając przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną. Pismem z dnia 3 października 2013 r., doręczonym skutecznie 7 października 2013 r., pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego ww. środka zaskarżenia przez złożenie stosownego pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W wyznaczonym terminie pełnomocnik udzielił informacji, że dotychczasowy prezes Fundacji złożył rezygnację w dniu 1 lutego 2013 r. i dotychczas nie powołano nowego zarządu – tym samym brak jest osoby uprawnionej do udzielenia pełnomocnictwa. W związku z tym wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W wyniku dodatkowego wezwania Sądu przedłożono statut Fundacji, z którego wynika, że "powołanie i odwołanie każdego członka zarządu wymaga uchwały Rady Fundacji". Jednocześnie poinformowano, że Rada do tej pory nie podjęła stosownej uchwały co do prezesa zarządu, będącego jedynym jego członkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na warunki formalne przedmiotowego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Co do pisma w postępowaniu sądowym, to jego skuteczne wniesienie uzależnione jest m.in. od jego podpisania przez stronę, przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przy czym pełnomocnik przy pierwszej czynności obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a.). W razie stwierdzenia braków formalnych, które nie pozwalają nadać pismu prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skutek nieuzupełnienia braków skargi kasacyjnej przewiduje art. 178 p.p.s.a., który obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, a także skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez adwokata, który jednak do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie przedłożył jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego umocowanie do dokonania tej czynności. Bez znaczenia pozostaje tutaj fakt, że w organach Fundacji, zdaniem pełnomocnika, są braki uniemożliwiające udzielenie pełnomocnictwa. Termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego, środka zaskarżenia, jest terminem ustawowym, który nie podlega przedłużeniu. W konsekwencji po jego bezskutecznym upływie Sąd zobligowany jest do zastosowania norm przewidzianych przepisami procesowymi. W niniejszej sprawie, wyznaczony 7-dniowy termin upłynął z dniem 14 października 2013 r. (poniedziałek). Co za tym idzie, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zwrócić też trzeba uwagę, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania, które skutkowałoby wstrzymaniem biegu terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego. Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd zawiesza postępowanie z urzędu, gdy w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Taka sytuacja jednak nie zachodzi w niniejszej sprawie. Wprawdzie prezes zarządu będący jego jedynym członkiem złożył rezygnację, ale nie oznacza to, że formalnie przestał pełnić tę funkcję. Treść statutu Fundacji wskazuje bowiem wyraźnie, iż odwołanie członka zarządu następuje wyłącznie w formie uchwały podjętej przez Radę Fundacji. Taka uchwała, jak wskazano, nie została podjęta do tej pory. Co za tym idzie, prezes, pomimo złożenia rezygnacji, nadal jest uprawniony i obowiązany do reprezentowania Fundacji na zewnątrz. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego w oparciu o art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zatem wniosek w tym przedmiocie podlegał oddaleniu. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 178 p.p.s.a, zaś orzeczenie punkcie II wydane zostało w oparciu o art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a.