I SA/Wr 500/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe A sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2012 r. postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2018 r. (sygn. akt I SA/Wr 500/18) w ten sposób, że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. 1. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. 1.1. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że skarżący nie uprawdopodobnił spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302; dalej: ppsa) warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej do czasu rozpoznania skargi. 1.2. W zażaleniu wywiedzionym od tego postanowienia skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył ww. postanowienie a dodatkowo, wniósł o przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 ppsa w zw. z art. 193 ppsa oraz art. 197 § 2 ppsa uzupełniającego dowodu z dokumentów dołączonych do tego zażalenia, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2018 r. (nr [...]) o odmowie rozłożenia na raty zaległości podatkowych wynikających z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2018 r. (nr [...]) oraz wydanych na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201) upomnień (z dnia [...] kwietnia 2018 r. o numerach: [...] oraz [...]) wzywających skarżącego do uregulowania należności obejmujących m.in. zaległości w VAT za czerwiec i lipiec 2012r., pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Objęte wnioskiem dowodowym dokumenty (ich kserokopie) zostały dołączone do zażalenia. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: 2.1. Mając na uwadze dokumenty dołączone przez skarżącego do zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a także, kierując się szybkością postępowania i efektywnością procedur sądowych w celu zapewnienia skarżącemu ochrony tymczasowej jeszcze przed uzupełnieniem braków fiskalnych zażalenia, Sąd postanowił skorzystać z możliwości procesowych jakie daje przepis art. 61 § 4 ppsa. 2.2. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie (por. także postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OwSS 2005/3, poz. 72). Ustawa wymienia w przepisie art. 61 § 3 ppsa dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przewidziana w art. 61 § 3 ppsa ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. 2.3. Z dokumentów dołączonych do zażalenia wynika, że w związku z zaległościami podatkowymi Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił rozłożenia na raty zaległości podatkowych określonych zaskarżoną decyzją. W związku z tym organ podatkowy skierował do skarżącego upomnienie wzywające go do uregulowania tych zaległości pod rygorem wdrożenia postępowania egzekucyjnego. Z treści zażalenia wynika, że skarżący tych zaległości nie uregulował a zatem uznać należało, że w danych okolicznościach faktycznych istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegające na dużym prawdopodobieństwie wdrożenia postępowania egzekucyjnego, którego efektem może być utrata przez skarżącego nieruchomości, jaką wspólnie z rodziną, w tym małoletnim synem, zajmuje w celach mieszkaniowych. 2.4. Uznając, że na etapie zażalenia skarżący udokumentował zmianę okoliczności sprawy względem stanu faktycznego jaki stanowił podstawę wydania postanowienia z dnia 20 czerwca 2018 r. Sąd, działając na postawie art. 61 § 4 ppsa postanowił zmienić orzeczenie z dnia 20 czerwca 2018 r. i przyznać skarżącemu tymczasową ochronę w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 2.5. Z tych powodów, działając na podstawie art. 61 § 4 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.