I SA/Wr 502/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2015 r., I SA/Wr 502/12, o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Pismem nadanym listem poleconym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 30 marca 2012 r. (według datownika na kopercie), pełnomocnik skarżącego – T. K. (matka skarżącego) wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) we Wrocławiu, na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W treści skargi pełnomocnik strony zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę, organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, gdyby Sąd przychylił się do wniosku strony o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił stronie przywrócenia terminu do złożenia skargi. W terminie ustawowym do złożenia zażalenia strona nie zaskarżyła ww. postanowienia Sądu. W dniu 27 kwietnia 2015 r. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego z uwagi na wniesienie jej po ustawowym terminie. Natomiast w dniu 29 czerwca 2015 r. została odrzucona skarga kasacyjna na ww. postanowienie. Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący, działając przez swojego pełnomocnika – T. K., wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlegało odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem skuteczność wniesienia zażalenia uzależnione jest od jego sporządzenia przez profesjonalne podmioty wymienione art. 175 p.p.s.a. W myśl tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządzić może tylko adwokat, radca prawny (§ 1), doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej) (§ 3) oraz osoby wymienione w § 2, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie zaś do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem w myśl art. 178 w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy, zażalenie zostało sporządzone i wniesione przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, tj. matkę skarżącego. Jednocześnie trzeba zauważyć, że T. K. nie wykazała, iż należy do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej, w rozumieniu art. 175 § 1–3 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że w sprawie został ustanowiony dla skarżącego – w ramach prawa pomocy – pełnomocnik z urzędu – adw. T. L., któremu Sąd doręczył odpis postanowienia z dnia 29 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Do chwili orzekania przez tutejszy Sąd ww. pełnomocnik nie wniósł jednak zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd był zobligowany – na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a. – odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne.