I SA/Wr 502/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. T. L. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za udział w postępowaniu zażaleniowym, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 29 września 2014 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka we W. na pełnomocnika z urzędu S. K. wyznaczyła adw. T. L. Pełnomocnik, po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Jednocześnie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wniosek o przewrócenie terminu został pozytywnie rozpatrzony przez tutejszy Sąd, a zażalenie merytorycznie rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zaznaczyć należy, że pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie w takim zakresie, w jakim faktycznie udzielił pomocy prawnej stronie, dla której został wyznaczony. Niemożność podjęcia innych czynności ze względu na utrudniony kontakt z mocodawcą nie ma tutaj wpływu na podstawę zasądzenia przedmiotowych kosztów. W niniejszej sprawie pomoc ta ograniczyła się do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Jakkolwiek wynagrodzenie za tak podjętą czynność nie zostało przewidziane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), którego przepisy mają zastosowanie w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku z uwagi na datę wszczęcia postępowania w sprawie, to należy mieć na względzie brzmienie przepisu § 5 rozporządzenia, który stanowi, że wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. W tym stanie rzeczy, w ocenie referendarza sądowego, wnioskodawcy należało przyznać wynagrodzenie za udział w postępowaniu zażaleniowym, które na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d/ rozporządzenia, wynosi 120 zł. Kwota ta podlega podwyższeniu o wartość podatku VAT, to jest 27,60 zł (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.