I SA/Wr 504/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2003 r. postanawia: odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2008 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 328,00 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego - z uwagi na niemożność osobistego doręczenia adresatowi - został zwrócony po podwójnym awizowaniu do nadawcy. Skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło - jak wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru Urzędu Pocztowego we W. - w dniu 26 maja 2008 r. Nieprzekraczalny termin do usunięcia braków skargi upłynął zatem w dniu 2 czerwca 2008 r. Strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła wpisu sądowego do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej upsa, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie należało uiścić wpis sądowy w kwocie 328,00 zł najpóźniej w dniu 2 czerwca 2008 r., czyli w terminie siedmiu dni od dnia skutecznego doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wymaganym terminie. Nieuzupełnienie przez stronę braków w terminie uniemożliwia nadanie sprawie biegu oczekiwanego przez skarżącą. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 upsa, Sąd orzekł jak w sentencji.