I SA/Wr 505/13

Wrocław dnia 03 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A s.c. z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A s.c. z siedzibą we W. (dalej skarżąca) w treści skargi wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...]. W uzasadnieniu wniosku argumentowała, że przymusowe wykonacie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody majątkowej spowodowanej koniecznością zapłaty znaczącej, w obecnych warunkach rynkowych, kwoty, podczas, gdy decyzja ta jest obarczona istotną wadą prawną. Jak podniosła, na dzień wniesienia skargi (29 marca 2013 r.) jej zaległości podatkowa w podatku akcyzowym wynosi ponad 300.000 zł. Sama spółka znajduje się natomiast w trudnej sytuacji finansowej. Zapłata podatku może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki – rozwiązanie spółki z powodu jej niewypłacalności i ogłoszenia upadłości jej wspólników. Żaden bowiem z tych podmiotów nie jest w stanie ponieść kosztów przedmiotowego podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z brzmienia przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez sąd zostałby wzruszony. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja bowiem korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Dodać trzeba, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, które nadto powinny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto wskazane zdarzenia winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Sąd, rozpoznając wniosek skarżącej spółki, nie dopatrzył się możliwości wystąpienia przesłanek, które uzasadniałyby jego pozytywne rozpoznanie. Strona, argumentując przedmiotowy wniosek, odwołuje się do ogólnikowych twierdzeń, użytych w regulacji prawnej, to jest, że konieczność zapłaty podatku stwarza dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jedynym dodatkowym uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, że egzekucja kwoty zobowiązania może spowodować rozwiązanie spółki. Taka argumentacja, zdaniem Sądu, nie może być jednak oceniona za wystarczającą do uwzględnienia wniosku. Nie została bowiem poparta żadnymi konkretnymi danymi, z których wynikałaby zła kondycja finansowa strony skarżącej. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jaki został złożony w sprawie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.