I SA/Wr 512/13

Wrocław, dnia 19 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 04 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 05 czerwca 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy "A." sp. z o.o. w M. (dalej jako: spółka) W dniu 18 czerwca 2013 r. przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia, adresowana do pełnomocnika spółki, została awizowana z uwagi na nieobecność adresata ( k. 55 akt). Do drugiego awizowania przesyłki doszło w dniu 26 czerwca 2013 r. (k. 65 akt) natomiast jej wydanie adresatowi miało miejsce w dniu 03 lipca 2013 r. Pismem z dnia 10 lipca 2013 r., nadanym tego samego dnia (k. 58), spółka wniosła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Sprzeciw spółki podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) stronie postępowania przed sądem administracyjnym przysługuje sprzeciw, od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarzy sądowych w zakresie prawa pomocy. Sprzeciw wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia lub postanowienia. Jednakże sprzeciw wniesiony po tym terminie, w myśl art 259 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Do obliczania terminów na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się w myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. przepisy prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak, według art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy, z uwagi na nieobecność pełnomocnika pod wskazanym w skardze adresem, przesyłka z postanowieniem referendarza sądowego z dnia 05 czerwca 2013 r. została złożona w placówce pocztowej w dniu 18 czerwca 2013 r. na okres czternastu dni, z jednoczesnym poinformowaniem adresata o możliwości jej odbioru (awizo) w terminie siedmiu dni, zgodnie z art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. Pismem z dnia 05 sierpnia 2013 r. (k. 65 akt) Urząd Pocztowy nr [...] w Szczecinie poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że wobec niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiodniowym, została ona ponownie złożona w urzędzie pocztowym w dniu 26 czerwca 2013 r. (ponowne awizo) a jej wydanie nastąpiło w dniu 03 lipca 2013 r. W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu biegnącego od pierwszej próby doręczenia przesyłki. Skutek ten, od którego z kolei biegnie siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu, nastąpił w dniu 28 czerwca 2013 r. W konsekwencji zaś termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 09 lipca 2013 r. (wtorek). Spółka wnosząc zatem sprzeciw w dniu 10 lipca 2013 r., dokonała tej czynności po terminie. Wobec czego, w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.