I SA/Wr 517/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-07-23

Skład orzekający: Anetta Makowska - Hrycyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie zaskarżenia postanowienia organu administracji staje się bezprzedmiotowe, gdy organ ten, w ramach autokontroli, uchyli zaskarżone postanowienie i postanowienie organu pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zachodzi, gdy organ administracji, korzystając z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 PPSA, uchyli zaskarżony akt, tym samym eliminując go z obrotu prawnego. W takim przypadku sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, umarza postępowanie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o przedłużeniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. uznał skargę za zasadną i w ramach autokontroli wydał postanowienie uchylające postanowienia organów obu instancji i umarzające postępowanie w sprawie. Strona skarżąca nie zaskarżyła tego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowe i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. na rzecz A sp. z o.o. kwotę 597,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. na rzecz A sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 597,00 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2017 r. w sprawie przedłużenia zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2016 r. A sp. z o.o. z siedzibą w R., reprezentowana przez pełnomocnika (adwokata) wniosła skargę na wyżej opisane postanowienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wskazał, że w całości uznał skargę za zasadną, w związku z czym wydał w ramach autokontroli postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] uchylające postanowienia organów obu instancji i umarzające postępowanie w sprawie. Z akt sprawy wynika, że ww. postanowienie wydane w trybie autokontroli nie zostało przez stronę zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego wyżej przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania. Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], wydanym w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uchylił zaskarżono postanowienie i postanowienie organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w tym zakresie stwierdzając, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo. Rozstrzygnięcie to uwzględnia skargę. W tej sytuacji, skoro zaskarżone postanowienie wyeliminowano z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało zatem koniecznością umorzenia tego postępowania. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W punkcie drugim orzeczono o zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej stosownie do art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W skład zasądzonych kosztów wchodzi: uiszczony przez stronę wpis od skargi 100 zł, wynagrodzenie dla pełnomocnika strony skarżącej 480 zł według stawki określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), opłata od pełnomocnictwa 17 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło