I SA/Wr 518/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jej jedynym źródłem dochodu jest renta rodzinna w kwocie 1.247 zł. Nie posiada żadnych oszczędności, jest osobą samotną, ma 66 lat i ze względu na wiek oraz stan zdrowia nie pracuje zawodowo. Po opłaceniu miesięcznych zobowiązań pozostaje jej na życie 400 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że strona prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie komunalne, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: czynsz 352 zł, prąd 65 zł, gaz 125 zł telewizja i telefon 120 zł, leki 150 zł. Do akt sprawy przedłożone zostały kopie decyzji ZUS z marca 2016 r., tytułu wykonawczego i zawiadomienia o zajęciu świadczenia ZUS w postępowaniu egzekucyjnym. Z dokumentów tych wynika, że postępowanie egzekucyjne dotyczy zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 11.400 zł, o umorzenie której strona się ubiegała. W związku z egzekucją dokonywane są potrącenia z renty rodzinnej w kwocie 538,13 zł. Renta do wypłaty wynosi 1.246,66 zł. W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca powyższe wykazała. Przede wszystkim wskazuje na to wysokość renty rodzinnej, która być może wystarcza skarżącej pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, jednak z pewnością nie daje możliwości poczynienia dodatkowych rezerw na pokrycie kosztów swego udziału w przedmiotowej sprawie. Strona nie ma również majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki finansowe. W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.