I SA/Wr 521/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W sprawie J.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu tego żądania wskazał, że jest osobą bezrobotną i otrzymuje z tego tytułu zasiłek w kwocie 674 zł miesięcznie, z której ponosi koszt miesięcznego utrzymania swojego jednoosobowego gospodarstwa domowego, w tym czynsz za mieszkanie w kwocie 226,53 zł, opłaty za gaz i prąd w łącznej kwocie ok. 105 zł oraz spłatę karty kredytowej kwocie około 90 zł. Nadto podał, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 67 m². Z nadesłanych wraz z wnioskiem oraz na wezwanie dokumentów wynika, ponad oświadczone fakty, że w roku 2010 skarżący uzyskał przychód z wypłacanego przez Powiatowy Urząd Pracy we W. zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 4.933,20 zł. Z urzędu wskazać trzeba na fakt przyznania skarżącemu przez referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 601/10, I SA/Wr 789/10, I SA/Wr 790/10 i I SA/Wr 395/11 prawa pomocy w zakresie całkowitym. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu doradcy podatkowego (adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego) jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że w przypadku strony skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, określona w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, iż w swojej sytuacji życiowej i materialnej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznając prawo pomocy referendarz sądowy uwzględnił brak poprawy sytuacji materialnej wnioskodawcy w porównaniu ze stanem ustalonym w postanowieniach referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wydanych w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 601/10, I SA/Wr 789/10, I SA/Wr 790/10 i I SA/Wr 395/11. Strona skarżąca w dalszym ciągu z uzyskiwanego zasiłku dla bezrobotnych jest w stanie opłacać jedynie podstawowe wydatki związane z jej egzystencją. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.