I SA/Wr 525/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Korporacji A sp. z o. o. we W. o cofnięcie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1999-2003 r. postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W. U z a s a d n i e n i e: Pismem z dnia [...] skarżąca Korporacja A sp. z o.o. cofnęła skargę na decyzję wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia z tym uzasadnieniem, iż organ I instancji rozpoznał jej wniosek o umorzenie zaległości podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. poparło wniosek strony skarżącej stwierdzając, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie okoliczności dyskwalifikujące przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 161§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. ) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 wyżej powołanej ustawy proceduralnej – uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa strony skarżącej nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 powołanej na wstępie ustawy postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.